• Zorg goed voor elkaar en daarmee voor uzelf, zoals we in Limburg gewoon zijn. Ik heb groot vertrouwen in de kracht van Limburg: de Limburgers.
  • Zorg goed voor elkaar en daarmee voor uzelf, zoals we in Limburg gewoon zijn. Ik heb groot vertrouwen in de kracht van Limburg: de Limburgers.

    Theo Bovens, gouverneur

Weg naar de vrijheid
6 mei 2020

wndv

Gisteren had ik een vrijwel lege agenda. Een agenda die al heel lang zorgvuldig was volgepland met festiviteiten. Maar toen kwam Corona en had ik opeens op 5 mei, Bevrijdingsdag, niets te doen. Wie had dat ooit kunnen bedenken?

Maar is dat zo? Hadden we het echt niet kunnen bedenken? De geschiedenis leert immers dat virussen van alle tijden zijn. Virussen die graag meeliften met oorlogen, handel en mensenstromen. Dus was het eigenlijk een kwestie van tijd dat zich weer eens iets akeligs zou verspreiden. Dit keer ook tot bij ons. Er waren deskundigen die wezen op deze historische wetmatigheid, maar kennelijk maakt denken dat wij met kennis en kunde alles controle hebben, ons ook hardhorend. Zoiets ging óns toch zeker niet overkomen? Maar het overkwam ons wel. Met als resultaat dat wij onszelf moesten opsluiten, zoveel mogelijk binnen moesten blijven, elkaar niet meer moesten ontmoeten…

Om toch een beetje dichtbij u te blijven, ging ik u brieven schrijven. Corona-brieven. Gisteren schreef ik u al de 50e, vandaag de 51e. En ik moet u toegeven, toen ik ermee begon, dacht ik eerlijk gezegd dat ik u een weekje of drie zou schrijven. Maar het werden er meer. Vier, vijf, zes, ja nu al ruim zeven weken. Vandaar dat ik u mijn brieven ook ging voorlezen in podcasts. Zodat u mij niet alleen kon lezen, maar ook kon horen. Dat leek me net weer een beetje persoonlijker; nog een beetje dichterbij.

Maar deze 51e brief schrijvende/voorlezende weet ik ook dat het er geen 100 gaan worden. Dat er een moment komt dat ik u op deze manier kan loslaten. Het moment dat onze deuren weer open kunnen zwaaien, en u en ik elkaar weer in levenden lijve kunnen ontmoeten. Een moment dat er niet in één keer komt, maar stapje voor stapje. Vanavond vertelt Den Haag ons hoe dat stapje voor stapje eruitziet; wat de weg naar onze lock-out wordt. Waarbij ik zeker verwacht – en met u hoop - dat de schaar weer in ons haar mag…

Het zal u en mij allemaal als muziek in de oren klinken. Maar weet: het is nog maar een bescheiden deuntje. Het is een versoepeling, geen vrijbrief. Het zal zelfs misschien nog wel lastiger worden. Zeker als mocht blijken dat ook Corona zichzelf in de handen gaat klappen. Ofwel: kunnen we zo net beheerst naar buiten stappen als we onszelf opsloten? Weten we de juiste balans tussen buiten en binnen te vinden? Weten we ons voldoende te beheersen. En wat als de deur toch weer dicht moet? Kunnen we dat aan? Hoe gaan we daar mee om?

Vandaar dat ik u nog even blijf schrijven; u nog even blijf vasthouden. Maar gaat het goed, dan laat ik u langzaam los. Totdat het weer fout gaat, dan dreig ik bij deze u weer lastig te vallen met weblogs en audiobrieven. Mijn agenda laat dat dan immers weer als vanzelf toe. Maar ach, u doet vast uw uiterste best om dát te voorkomen.

Zorg goed voor elkaar, en daarmee voor uzelf, zoals we in Limburg gewoon zijn.

Theo Bovens, gouverneur

Lees of luister mijn dagelijkse weblog/podcast in coronatijden op www.limburg.nl/gouverneur. Ook te vinden onder de titel Dichtbij op Spotify of Apple Podcast.

Nummer 1 Leden Inlog

U kunt hieronder inloggen om deel te nemen aan onze lezersacties.