Kies een categorie
Zoeken binnen exclusief
terug naar overzicht

Alle categorieën

Wout Poels: dromen van podiumplek

Wout Poels: dromen van podiumplek

Exclusief | Sport

Met een zesde plaats in het eindklassement van de Vuelta a España sloot Wout Poels het coronaseizoen 2020 succesvol af. Na de maandenlange lockdown en een verloren Tour de France door een gescheurde rib en een gekneusde long, kon de Noord-Limburger zijn wielerjaar in Spanje nog redden. ‘Deze prestatie wakkert het geloof aan dat ik misschien ooit in een grote ronde op het podium kan staan’, kijkt Poels al uit naar de komende jaren.

Tekst en fotografie Raymond Kerckhoffs

De eenvoud van Wout Poels staat haaks op de glamour van zijn woonplaats Monaco. De jachthaven, het stratencircuit van de Formule 1, de talrijke Lamborghini’s en Rolls-Royces in het verkeer en natuurlijk de koninklijke borrels van prins Albert en zijn familie zorgen voor een mondain karakter. Toch vertoeft hij graag in het vorstendom aan de Côte d’Azur. Vanwege de fiscale voordelen, maar vooral om de trainingstechnisch veel betere omgeving verhuisde hij naar het een na kleinste land ter wereld. Zeker omdat zijn vorige ploeg Team Ineos (voorheen Team Sky) hier een basis heeft en een groot aantal van de renners uit de Britse ploeg hier woonden, maakte Poels vier jaar geleden ook deze stap. Vol trots laat hij ons zijn appartement zien. Hoewel de huurprijzen hier torenhoog zijn, heeft hij bewust niet voor een klein hokje gekozen. Zo had Lieuwe Westra er een kamer gehuurd en moest hij elke avond zijn slaapbank uitklappen tot bed. Dat wilde Poels zeker niet. ‘Je woont hier toch een belangrijk deel van je leven. Ook nog eens de jaren waarin ik als wielrenner moet presteren. Dat kan alleen als ik lekker in mijn vel steek.’

Dat bleek afgelopen voorjaar toen hij door de lockdown in Monaco nauwelijks buiten mocht komen. Trainen kon hij alleen op de hometrainer op zijn balkon. En eigenlijk mochten de bewoners alleen de straat op wanneer ze toestemming hadden om de supermarkt te bezoeken. ‘Mijn vriendin Alice en ik hadden net een paar maanden een hond, Ralphy. Je mocht wel twee keer per dag de hond uitlaten, dus hij was in die tijd ons beste excuus om toch af en toe een wandeling te maken. Toch heb ik in die periode geen moment overwogen om voor een paar weken of maanden terug te keren naar Nederland. Ik heb gekozen om hier te wonen. Dan moet ik niet alleen voor de voordelen gaan, maar ook de nadelen op de koop toe nemen.’

Poels woont hier in een groot appartementencomplex dat drie torens telt. Ook de Nederlanders Bauke Mollema en Steven Kruijswijk hebben in dit enorme gebouw een appartement, maar denk niet dat de landgenoten bij elkaar de deur platlopen. ‘Nee, eigenlijk komen we zelden bij elkaar over de vloer. In het begin toen ik nog alleen was, ging ik weleens eten bij Steven. Nu leeft iedereen er toch met zijn familie. Eigenlijk zie ik het dochtertje van Bauke nog het vaakst. Die komt geregeld met Ralphy spelen. Ook met de vele andere renners hier in Monaco is er weinig onderling contact. Je spreekt weleens af om gezamenlijk te trainen of komt elkaar onderweg tegen, maar iedereen leeft toch op zichzelf. Zoals eigenlijk heel Monaco op zichzelf leeft. Zelfs met de buren krijg je nauwelijks contact.’

Op een steenworp van Monaco, in Nice, startte eind augustus de uitgestelde Tour de France. Juist in de ritten over zijn trainingsparcoursen had hij zich willen laten zien, maar in de eerste de beste rit ging het al mis. Poels was betrokken bij een valpartij op drie kilometer voor de finish. Zeker door zijn gescheurde rib werd de Ronde van Frankrijk vervolgens een martelgang. Twee weken lang streed hij tegen de pijn en de tijdslimieten. Er waren zelfs zogenaamde deskundigen die het onverantwoord vonden dat Poels met die blessure doorreed. ‘Onze medische staf heeft mijn kwetsuren heel goed in de gaten gehouden. Er waren geen risico’s, al was het wel pijn lijden. In de laatste week kwam ik er doorheen en kon ik me nog twee ritten van voren laten zien. Of ik heb overwogen om te stoppen en me vervolgens helemaal op een andere grote ronde te richten? Eigenlijk niet. In een normaal jaar had ik dat waarschijnlijk wel gedaan. Door de coronapandemie wisten wij renners ook niet waar we aan toe waren. Zou de Tour Parijs halen? Kon de Giro tot in Milaan geraken? En zou de Vuelta nog wel van start gaan? Met al die onzekerheden mocht ik blij zijn dat ik met een rugnummer in koers was. Daarom ben ik doorgefietst.’

Natuurlijk was het balen voor de uit Blitterswijck afkomstige topprof. Ook omdat hij afgelopen winter na vijf jaar Team Ineos de overstap had gemaakt naar Bahrain-McLaren, wilde hij zich direct laten gelden. ‘Je wilt je in een nieuwe omgeving toch bewijzen. Al is dat niet iets wat echt veel druk op me legde. Ik kende al de nodige personen en met de samensteller van dit team, Rod Ellingworth, heb ik jarenlang bij Team Sky samengewerkt. Ze wisten echt wel wie ik was.’

Het leven in de coronabubbels stoorde hem nauwelijks. Tijdens de grote rondes leefden de ploegen de afgelopen maanden helemaal afgezonderd van de buitenwereld. ‘Maar in andere jaren ben je in een grote ronde eigenlijk ook alleen met je ploeg op stap. Het is fietsen, masseren, eten en slapen. Je focus is helemaal op de wedstrijd gericht, waardoor je ook geen afleiding gaat zoeken. Alleen kwam je dan nog wat mensen bij de start en finish tegen. Daar was het nu wel stil.’

Voor de inmiddels 33-jarige Poels waren de goede prestaties in de Vuelta een enorme opluchting. In de laatste trainingsblokken richting die Ronde van Spanje voelde hij zich al sterker worden. ‘De eerste twee dagen verloor ik nog tijd. Waarschijnlijk had ik nog enige koershardheid nodig. Met de derde plek in de derde rit achter Dan Martin en Primož Rogli? was ik er meteen door. Daarna heb ik altijd met de beste renners van de ronde kunnen wedijveren. Ik heb in deze ronde niet ver van mijn topvorm gezeten. Het was extra moeilijk, omdat ik eigenlijk nauwelijks ondersteuning van de ploeg had. In de finales zat ik meestal alleen. Dan is het juist altijd lekker wanneer je iemand hebt die je soms nog even uit de wind kan zetten of een bidon kan aanreiken.’

Net als in 2017 sloot Poels de Vuelta op de zesde plaats af. Een topprestatie, die in deze jaren misschien niet het respect krijgt die het verdient. De laatste jaren doen renners als Tom Dumoulin, Steven Kruijswijk en Wilco Kelderman weer mee om de hoofdprijzen in de grote rondes, maar daarvoor was een toptienklassering in Tour, Giro of Vuelta decennialang echt een uniek resultaat. ‘Ik had zo’n korte klassering echt weer nodig’, erkent Poels. ‘Ik was daar superblij mee. Natuurlijk is het lekker de winter ingaan met zo’n prestatie. Nu kijk ik toch heel anders uit naar het komende seizoen.’

Er zijn nog geen knopen doorgehakt in zijn programma. Al heeft Poels wel het idee om het eens anders aan te pakken. ‘Ik zou weleens in de Giro d’Italia met klassementsambities willen starten om vervolgens de Tour in een vrijbuitersrol te rijden. Om een keer bij de eerste drie op het podium in een grote ronde te staan, blijft een droom. Ik weet dat wanneer alles meezit dat een realistische mogelijkheid is. Ik richt me dan op de Giro of de Vuelta. In de Tour ligt het niveau toch hoger en daar staan altijd alle goede klassementsrenners aan de start. Daar kort eindigen is dan ook een stuk moeilijker. In de Giro en Vuelta maak ik meer kans. Misschien wel het meest in de Vuelta, omdat die ronde me op de een of andere manier het beste ligt.’

Resultaten

353 resultaten

Nummer 1 Leden Inlog

U kunt hieronder inloggen om deel te nemen aan onze lezersacties.