Kies een categorie
Zoeken binnen exclusief
terug naar overzicht

Alle categorieën

Waar leven en dood hand in hand gaan
  • Waar leven en dood hand in hand gaan
  • Waar leven en dood hand in hand gaan
  • Waar leven en dood hand in hand gaan
  • Waar leven en dood hand in hand gaan
  • Waar leven en dood hand in hand gaan

Waar leven en dood hand in hand gaan

Nummer 1 in zorg

Geerlingshospice in Valkenburg ademt een aangename, rustgevende sfeer. Warme en lichte kleuren, prettig ruim meubilair, bloemetjes op tafel, brandende kaarsen, een park in de achtertuin. Je voelt je er direct op je gemak. Net als Hospice Martinus in Mechelen is het onderdeel van Sevagram, een Limburgse zorgorganisatie met verpleeg- en verzorgingshuizen, revalidatiecentrum, thuiszorg, personenalarmering, dagactiviteiten en palliatieve terminale zorg.

Door Hub Bertrand | Fotografie Jean-Pierre Geussens

'Huiselijkheid staat bij ons hoog in het vaandel. Gasten en hun naasten moeten zich hier veilig en prettig voelen’, vindt Helga Vluggen. Ze is verzorgende IG en koos tien jaar geleden bewust voor de palliatieve zorg. ‘Ik was eerder vijftien jaar teamleider in een zorginstelling en heb dat met passie gedaan. Toen ik de kans kreeg mensen te helpen en te begeleiden in de laatste fase van hun leven, heb ik die met beide handen aangegrepen. Het is tenslotte de meest intieme zorg die je kunt bieden. In die laatste dagen tellen materiële zaken immers niet meer. Het gaat om aandacht en liefde, om inhoud en wat je met het leven hebt gedaan. Dat gasten dit met ons delen, zorgt voor extra voldoening en diepte in mijn werk.’

Belangrijk werk
Geestelijk verzorgende Diana Brosens was verpleegkundige op een afdeling oncologie en stond oog in oog met mensen die terminaal waren. ‘De geestelijke en emotionele zorg voor deze kankerpatiënten raakte me diep, daarom heb ik op zeker moment de stap gezet om me daar verder in te bekwamen. Ik ben er voor onze gasten en hun familie en vrienden. En voor mijn collega’s en de vrijwilligers die stuk voor stuk hun ziel en zaligheid in dit werk leggen. Ook die hebben hun momenten waarop ze een arm om een schouder of een begripvol gesprek nodig hebben. We doen het per slot van rekening met elkaar, lief en leed komen bij elkaar in de fase dat ernstig zieken op het punt van sterven staan. Op die ogenblikken er liefdevol voor elkaar zijn, maakt dit een dankbare en belangrijke taak. Los van geloof, levensbeschouwing of status. Dat telt hier niet.’

Verwennen
Yvonne Brounen is zo’n vrijwilliger, vertelt ze. Ze is gastvrouw in Hospice Martinus, waarvan ze zelf zegt dat het ‘echt mijn wereld’ is. Iedereen kent haar van haar heerlijke zelfgebakken wafeltjes en hoe ze van elke maaltijd voor de gasten een verwenmomentje maakt. Met een bloemetje in een vaasje, zilveren opdekschalen en een watertje in een wijnglas. Elke maaltijd kan immers de laatste zijn, zegt ze. ‘Ik werkte als receptioniste en kon toen al niet stilzitten. Op rustige momenten maakte ik een praatje met bewoners, dronk een kopje koffie met ze en luisterde naar hun verhalen. Na een reorganisatie zag ik een advertentie van een hospice in Mechelen. Daar heb ik op gereageerd, inmiddels ben ik er nu zeventien jaar. Het is werk dat voldoening schenkt en bijzonder verrijkend is.’

Opluchting
Als het einde nadert en de dood zijn opwachting maakt, gaat dat soms gepaard met ondraaglijke pijnen en heftige emoties. ‘En met opluchting’, legt Diana uit. ‘Wanneer je in een van onze hospices verblijft, voel je dat je comfortabel verzorgd wordt. Dat verzorgenden naar je luisteren en je respectvol behandelen, met je in gesprek gaan en er alles aan doen om je te helpen. Boosheid, frustraties, spanningen, angsten en onzekerheden verdwijnen zo natuurlijk niet, maar zijn wel beter te dragen. We staan hier 24/7 met specialistische zorg op maat klaar, dat biedt rust in lichaam en geest. En het lucht op. Ook voor de partners en familieleden. Thuis kan dat om allerlei redenen vaak niet.’

Mogelijkheden
Helga Vluggen: ‘Zorg op maat betekent voor ons: waar dat kan, tegemoetkomen aan behoeftes en wensen, uitgaan van mogelijkheden. Dat kan ver gaan, vergis je niet. We hebben ooit een gast gehad met als laatste wens: ik wil trouwen, met alles erop en eraan. Dat moest in enkele dagen geregeld worden, ongelooflijk ingewikkeld en emotioneel was dat. Als dat lukt, krijg je daar zoveel liefde en dankbaarheid voor terug. Woorden schieten dan meestal tekort.’
En wanneer gasten in het naastgelegen Geulpark de natuur in willen, voldoet het zorgteam daar eveneens graag aan. Regen, wind, warmte of kou vormen beslist geen obstakel. Diana: ‘We kijken naar mogelijkheden, niet naar wat niet kan. Na een overlijden houden we zelfs nog een poosje contact met de nabestaanden. We merken dat ze dat op prijs stellen. Tijdens het stervensproces gaat vaker het nodige aan de achterblijvenden voorbij, terwijl toch behoefte is aan een gesprek, een moment van bezinning. Mede daarom houden we twee keer per jaar een herdenkingsbijeenkomst voor onze overleden gasten in Klooster Wittem. Dat tijdens rouwperiodes onder de achtergebleven familieleden en vrienden vaker vriendschappen opbloeien, zegt trouwens net zo goed iets over ons.’

Op de dag van ons gesprek is een van de gasten overleden. De begrafenisondernemer stopt voor de hospice om de gast te ontvangen en naar het uitvaartcentrum te brengen. Iedereen legt respectvol kort zijn werk neer wanneer de overledene voorbijkomt en neemt in stilte afscheid. Een indrukwekkend moment in deze kleinschalige hospice. Waar leven en dood hand in hand gaan.

Vrijwilligers gevraagd
Sevagram zoekt per direct enthousiaste vrijwilligers voor haar hospices in Mechelen en Valkenburg. Sevagram biedt kandidaten scholingsmogelijkheden, deskundige begeleiding, een verzekering, eindejaarsgeschenk en een onkostenvergoeding. Bent u geïnteresseerd, flexibel, creatief en heeft u het hart op de juiste plaats, neem dan vrijblijvend contact op met onze teammanager Marius Schepers, telefoon 06 - 5155 4781.

Resultaten

371 resultaten

Nummer 1 Leden Inlog

U kunt hieronder inloggen om deel te nemen aan onze lezersacties.