Voorwoord september 2026
BESTE LEZER,
Soms is een liedje veel meer dan slechts een stem en muziek. Het neemt je mee naar een moment, een plek, een persoon. Het kan zelfs generaties met elkaar verbinden. Dat bewees de vorige week overleden Dolly Rebecca Parton Dean; een icoon, een rasartiest en een vrouw die gedurende haar lange carrière generaties wist te raken. Als ik aan Dolly denk, dan denk ik meteen aan mijn moeder. Ze kan eindeloos luisteren naar Dolly Parton en Kenny Rogers. Vooral naar dat ene nummer, Islands in the Stream. Ontelbare keren heb ik de door de broers Gibb van de Bee Gees geschreven hit gehoord. Het nummer hoorde gewoon bij mijn jeugd, bij thuis. En bij mijn moeder.
Jaren later gebeurde er iets bijzonders. Zonder dat ze ervan afwist, werd ook mijn dochter plots gegrepen door de stem van Dolly Parton. En u raadt het al, door exact datzelfde duet Islands in the Stream. Het bleef overigens niet bij die eerste kennismaking; Dolly Parton is sindsdien vast verankerd in haar playlist.
Mijn moeder luisterde naar Dolly, ik groeide ermee op en mijn dochter koos jaren later voor dezelfde muziek. Drie generaties, met elk een eigen tijd, een eigen verhaal, verbonden door één song. Hoe bijzonder is dat? Niet alleen de muziek maakte indruk, ook de persoon Parton. Achter die opvallende verschijning en haar onvergetelijke repertoire ging een vrouw schuil die haar eigen weg koos. Een vrouw die zich niet in een hokje liet plaatsen, trouw bleef aan zichzelf en haar succes gebruikte om vooral iets voor anderen te betekenen. Ze liet zien dat je groot kunt dromen zonder te vergeten waar je vandaan komt, dat succes en menselijkheid ongehinderd samengaan, dat je jezelf niet kleiner hoeft te maken om door anderen geaccepteerd te worden.
De achtergrond van dit magazine overstijgt eveneens generaties. De kracht van een eigenzinnig familiebedrijf dat al ruim veertig jaar dezelfde passie vertegenwoordigt, dezelfde droom najaagt en die werkelijkheid laat worden. Ook dat is bijzonder. Een ander voorbeeld is de familie Meens uit Thull, oprichters van Alfa Bier. Die geschiedenis gaat terug naar het jaar 1870. Sindsdien brouwt de onafhankelijke Limburgse familiebrouwerij bier op traditionele wijze, met vakmanschap en passie. Een rijke geschiedenis van smaakvolle bieren die reeds generaties lang gewaardeerd worden. Noem ons vrijgevochten dwarsdenkers. We zijn er trots op. We brouwen op onze eigen manier. Puur en concessieloos, al vijf generaties lang, schrijven ze op hun website. Harry Meens, de pater familias, is trots op de onderneming en op hun Alfa Edel Pils, dat onlangs opnieuw is uitgeroepen tot het beste klassieke pils in de wereld tijdens de World Beer Awards 2026. Weer een kroon op het werk voor 156 jaar niet-aflatende inzet van inmiddels vijf generaties. U leest erover in deze uitgave van Nummer 1.
Ik luister nog maar eens naar een liedje van Dolly Parton. Haar muziek komt nóg sterker binnen na haar overlijden. Ik neurie mee en tegelijkertijd denk ik aan mijn moeder en dochter. Partons muziek houdt gelukkig niet op bij een nieuwe generatie, maar verbindt ze. Misschien is dat wel de mooiste nalatenschap van die bijzondere vrouw uit Sevierville, Tennessee.
Daniëlle Vranken
