Voorwoord oktober 2025
Beste lezer,
De Tweede Kamerverkiezingen staan op stapel. Woensdag 29 oktober is het weer zover. Met de nadruk op weer. Tja, politici wisselen tegenwoordig net zo makkelijk van partij als van onderbroek Of richten klakkeloos een nieuwe splintergroepering op, die zo leert de ervaring - geenszins van de grond zal komen. Funest natuurlijk voor een stabiele democratie en een degelijk, betrouwbaar bestuur. Ons land verdient beter, geen politieke duiventil met opgewonden standjes en opgeblazen ego's. Je verlangt terug naar de tijden dat het politieke klimaat overzichtelijk was en bewindslieden met kennis van zaken er uitsluitend voor hun kiezers waren, oprecht hun beloftes in stand hielden en uitvoerden, met hier en daar wat compromissen. ledereen die de vijftig gepasseerd is, kan hun namen zo opdreunen. Bovendien hadden de heren en dames volop aanzien bij hun achterban.
En ja, tijden veranderen. De relatieve rust op geopolitiek vlak van een aantal decennia geleden heeft plaatsgemaakt voor een turbulente realiteit. Lees in de ochtend de krant, en je koffie met een croissantje smaken plots een stuk minder goed. Dezelfde wrange bijsmaak proef je in de dagelijkse gesprekken op de werkvloer, in de winkelstraten, tijdens feestjes, op de club. De gal op sociale media laat ik gemakshalve maar helemaal buiten beschouwing.
Is het de wereld die verandert? Is het de mens die verandert? Hebben we behoefte aan een ander soort houvast, aan een ander raamwerk van normen en waarden? Of ligt het aan de steeds verder oprukkende individualisering, vercommercialisering en - excusez le mot - debilisering? Daar zou ik weleens een boom over willen opzetten. Een eenduidig antwoord geven, is niet makkelijk, zo niet onmogelijk. Uiteindelijk liggen meerdere factoren ten grondslag aan de huidige staat van ons bestaan. Een bataljon deskundige, betrokken personen kan het schip wellicht nog tijdig keren. Ik weet zeker dat ze er zijn. Hopelijk staan ze ook op. En, niet onbelangrijk, houden ze vol.
Klinkt allemaal best wel negatief, realiseer ik me als ik het bovenstaande teruglees. Ben ik van nature niet. Probeer toch altijd positief in het leven te staan en de juiste snaar te raken bij alles wat ik doe. Misschien moet ik de krant 's ochtends maar niet meer lezen. Of het nieuws op radio en tv negeren. Maar dan mis ik al die vrolijke, mooie, fraaie berichtgeving over al die zaken en initiatieven die wel een glimlach op je gezicht toveren, die de wereld wel opfleuren en beter maken, al is het maar een beetje. Onze oudste zoon is, na een pittig traject van onder meer fysieke en psychologische tests, een maand geleden gestart met een officiersopleiding bij Defensie aan de KMA, de Koninklijke Militaire Academie in Breda. Vooraleer hij aan betreffende opleiding begint, moet hij de militaire basisopleiding doorlopen. Niet mals, kan ik u melden. Hij is sindsdien pas twee keer terug naar huis mogen komen en er is nauwelijks telefonisch contact. Komt overigens niet uit de lucht vallen, was bekend toen hij eraan begon. Neemt niet weg dat deze fase enorm veel vergt van zijn fysieke en vooral mentale kracht. Desondanks houdt hij stand. Respect. Belangrijke waarden waarmee ze nu als cadetten geconfronteerd worden, zijn onder meer moed, toewijding, veerkracht, uithoudingsvermogen en kameraadschap. Ze vormen het fundament voor de ontwikkeling van een nieuwe lichting officieren. lets wat je alleen maar bereikt door samen doelen te stellen, door samen te werken en je bewust te zijn van een duidelijke, gezamenlijke route naar die stip aan de horizon. Een route bezaaid met tal van uitdagingen die gezamenlijk overwonnen dienen te worden. Je gunt het de politici anno nu, alvorens naast het staatshoofd plaats te nemen op de trappen van Paleis Huis ten Bosch. Ik wens u 29 oktober veel wijsheid.
