Voorwoord juli 2026
BESTE LEZER,
Het is vrijdagochtend 3 juli. Slaapdronken kruip ik thuis achter de computer om dit voorwoord te tikken. Het was laat gisteren, of ja, vannacht. Concertje Bruno Mars in Amsterdam, met schoonzus en de meiden. Het opzwepende Locked out of Heaven zit nog in mijn hoofd en mag daar gerust even blijven. Buiten een strakblauwe lucht. Een zuchtje wind wiegt de roze bloemen van de oleander. Langzaam glij ik richting relaxmodus, merk ik, op de drempel van de vakantieperiode. Italië lonkt, maar eerst nog deze editie van Nummer 1 afronden.
Wat een contrast met een week eerder overigens. Ook toen een strakblauwe lucht, maar met een loeiende airco op de achtergrond, standje net iets te koud, om de voor ons land krankzinnige temperatuur het hoofd te bieden. Nu heb ik gelukkig geen last van hittestress, mijn energiepeil daalde echter elke dag ietsje meer. Heel Nederland in rep en roer, leek het. Alleen de oleander genoot met volle teugen van de genadeloze hitte.
Was het een voorproefje op wat in de nabije toekomst komen gaat? Of was deze langdurige hittegolf een uitschieter? Wetenschappers, pseudodeskundigen en onruststokers buitelden vervolgens over elkaar heen om de polarisatie in de klimaathoek nog maar eens te bevestigen. Daar was het dan blijkbaar niet te heet voor.
Het was ook puffen in Theater Kerkrade, al maakte de voorstelling Mit d’r kop in de wolke – De Ummer d’r Neaver Musical dat ruimschoots goed. Talent in overvloed in de Oostelijke Mijnstreek, zo bleek. Nummers als De Sjweiermam en Tante Annie oes Bennekom, normaliter platgedraaid tijdens de koude carnavalsperiode, zorgden ervoor dat de temperatuur in het theater nóg een graadje of twee steeg. Nog nooit heb ik zo veel mensen met handwaaiers bij elkaar gezien, niet eens in het buitenland in warme oorden. Wie de klimaatverandering nog steeds ontkent, had bij het zien van al die wapperende theaterliefhebbers zijn mening meteen bijgesteld. Erg genoten overigens van onder anderen opera- en musicalster Janine Kitzen tijdens deze ode aan de vriendschap tussen Joost Meijs en Marc Hermans; een avond vol muziek, humor en nostalgie.
Nummer 1 gaat er, zoals gebruikelijk, een maandje tussenuit. Het vooruitzicht op een lange wandeling door het heuvelland, een lokaal biertje op het terras of lekker koken met streekproducten, waar we nu even alle tijd voor hebben, stemt me tevreden, maakt me gelukkig. Ik koester deze kleine momenten met gezin, familie en vrienden, beschouw ze als uiterst waardevol. Daarnaast kan ik de lokroep van Italië niet weerstaan. Ook daar zal ik deze zomervakantie dezelfde kleine momenten koesteren, net zoals in onze mooie provincie. Fijne vakantie allemaal.
Daniëlle Vranken
