Kies een categorie
Zoeken binnen exclusief
terug naar overzicht

Alle categorieën

Tom Dumoulin verheugt zich op Girodebuut
  • Tom Dumoulin verheugt zich op Girodebuut
  • Tom Dumoulin verheugt zich op Girodebuut

Tom Dumoulin verheugt zich op Girodebuut

Via de Giro d’Italia naar de hoogmis van het wielerseizoen

Apeldoorn kleurt roze. Morgen klinkt daar in het Omnisportcentrum het startschot voor de korte openingstijdrit van de Giro d’Italia, gevolgd door nog twee etappes op Nederlands grondgebied, tussen Arnhem en Nijmegen. Maastrichtenaar Tom Dumoulin maakt zijn Girodebuut. Als kopman van Giant-Alpecin wil de smaakmaker van de voorbije Vuelta a España zich vooral laten gelden tijdens de zestig tijdritkilometers. We spreken Tom ruim een maand voor la grande partenza in zijn geboortestad.

Door Angelo Pibiri | Foto's Henry Peters

Het is dinsdagavond, vlak na Pasen en Gent-Wevelgem. Het herdenken van de lijdensweg en kruisiging van Jezus Christus gaat gepaard met verschrikkelijk nieuws uit het wielerpeloton. Antoine Demoitié, een 25-jarige coureur van het bescheiden Wanty-Groupe Gobert, overlijdt in het ziekenhuis na een onfortuinlijk incident tijdens Gent-Wevelgem. Zijn Belgische collega Daan Myngheer, uitkomend voor de formatie Roubaix Lille Métropole, laat het leven na een hartaanval tijdens de ochtendetappe van het Critérium International. Een rouwsluier hangt boven de wielerwereld. Voorafgaand aan de Driedaagse De Panne-Koksijde wordt een minuut stilte gehouden. Op de diverse sociale media betuigen de wielerprofs massaal hun medeleven. De tweet van Bram Tankink blijft hangen: De finish van het leven ligt half koers. Kippenvel.

Kende je beide renners?
Tom: ‘Nee, ik kende ze niet persoonlijk. Heel raar, ofschoon je ze niet kent, ben je er toch kapot van. Heel erg tragisch. Het maakt je ook weer heel erg bewust van het gevaar dat telkens meelift als we op de fiets zitten.’

Als ploeg hebben jullie dat gevaar aan den lijve ondervonden tijdens een trainingskamp in het Spaanse Calpe, in januari van dit jaar. Een Britse toerist reed met haar auto zes van je ploegmakkers aan, met ernstig letsel tot gevolg. Hoe vordert het herstel?
‘Ze zitten allemaal weer op de fiets. John Degenkolb en de nieuwe Duitse renner Max Walscheid rijden momenteel echter nog geen koersen. Als je twee maanden niks hebt kunnen doen, verlies je alles wat je aan vorm hebt. Dan moet je weer volledig vanaf nul beginnen.’

Wordt het in Apeldoorn weer net zo’n gekkenhuis als vorig jaar in Utrecht tijdens de proloog van de Tour de France?
‘Die drie dagen in Nederland zijn een van de hoofdredenen waarom ik graag in de Giro wil starten. De proloog in Utrecht was ook heel speciaal, daar heb ik echt van genoten. Maar het bracht ook heel veel stress met zich mee. Er kwam veel op me af. Iedereen had me bij voorbaat al in de gele trui gepraat en geschreven. Dat vond ik best vervelend en niet helemaal realistisch. Ook nu gaat er weer veel op me af komen. Ik heb tijdens de Tour de France wel bewezen dat ik daar goed mee kan omgaan. Ik vond de druk niet prettig, maar ik raakte daardoor wel in een soort prestatiemodus. Dat zorgde ervoor dat ik uiteindelijk fysiek heel erg goed was. Het resultaat was die dag helaas niet wat ik hoopte, wat wij met z’n allen hoopten. Fysiek was ik echt wel daar. Dat is voor mij een heel belangrijk gegeven dat ik nu meeneem naar de Giro. Ik ga graag weer die uitdaging aan.’

Betekent dat dat je er nu anders in staat ten opzichte van de Tour de France en de Vuelta a España?
‘Sowieso vergeleken met de Vuelta, omdat ik naar Spanje ging zonder hoge verwachtingen. Dat geeft rust. Uiteindelijk blijk je dan voor het klassement te rijden. Dat gevoel krijg ik nu niet opgeroepen als ik niks geks meer tegenkom in de aanloop naar de Giro. Er gaat sowieso druk op staan. In die zin is het zeker te vergelijken met de Tour vorig jaar. Natuurlijk van één kant logisch. Als je een aantal tijdritten wint tijdens een seizoen, dan redeneert iedereen dat die roze trui voor het grijpen ligt.’

Sterker nog: je zou zomaar de eerste pakweg negen koersdagen met die roze trui om je schouders kunnen fietsen, gezien het parcours.
‘Die eerste dagen zijn echt wel lastig, ondanks het feit dat er geen echte zware bergen in zitten. Italië is altijd lastig. Ik bedoel, je leest in het rittenboek een vlak profiel en vervolgens blijkt dat toch tegen te vallen. Ik denk dat we die eerste week nog wel van een koude kermis gaan thuiskomen. Van de andere kant klopt het ook wel dat die eerste dagen op mijn lijf geschreven zijn. Als ik in vorm ben.’

Hoe bereid je je voor op de Giro?
‘Er staat eerst een laatste, zwaar trainingsblok op de agenda, dat ik afsluit met de Amstel Gold Race. Die wil ik graag fietsen - overigens zonder verdere hoge ambities - omdat die zowat in mijn achtertuin wordt verreden. Tot slot sta ik aan de start van de Ronde van Romandië, een hele mooie koers. Niet alleen als voorbereiding op de Giro, maar ook om serieus voor het klassement te strijden. Er zit een proloog en een tijdrit in die ronde. Dan gaat het los.’

Je bent een van de belangrijke pijlers van Giant-Alpecin. Onder meer voor de tijdritten en ook voor de grote rondes, samen met Warren Barguil die het in juli in Frankrijk mag laten zien. Met name het wielerpubliek en de media hebben je tot ronderenner gebombardeerd. Je werkgever is daar wellicht iets gereserveerder in. In welk perspectief plaats je je positie binnen de ploeg?
‘Niet alleen mijn werkgever, ook ik heb een plan. Dit jaar staan de Olympische Spelen op het programma. Dat is, zoals bekend, een gigantisch groot en mooi doel voor mij. Samen zijn we gaan kijken of we de Olympische Spelen kunnen combineren met het rijden van een klassement. Dat is best moeilijk. We hebben daarom besloten het klassementsgebeuren een jaartje op te schuiven en vol te gaan voor Rio en de tijdritten in de Giro d’Italia. Dat is toch mijn wens. Ik ben redelijk veelzijdig. Daarin schuilt ook wel het gevaar dat je geen keuze durft te maken, dat je uiteindelijk op meerdere paarden wedt en met lege handen kan komen te staan.
Daarom hebben we die knoop moeten doorhakken: dit jaar de tijdritten, volgend jaar de klassementen. Het is natuurlijk heel makkelijk om met z’n allen mee te gaan in die hosannastemming als je een keer voor het klassement hebt gereden in een grote ronde. Dat is eigenlijk een beetje jammer. Want ga ik nou deze Giro voor een achtste plek rijden en mezelf daar helemaal voor uit elkaar trekken om dan vervolgens op de Olympische Spelen geen medaille te halen? Ik zou mezelf voor m’n kop slaan. Dan zijn er nog maar twee kansen, over vier en acht jaar. Maar misschien ligt er dan een biljartvlak parcours, waardoor ik geen of minder kans maak. Terwijl er nu voor mij een parcours op maat ligt. Het zou eeuwig zonde zijn als ik die kans nu niet zou aangrijpen.’

De Giro d’Italia kent met onder anderen Vincenzo Nibali, Mikel Landa, Alejandro Valverde, Rafal Majka en Esteban Chaves weer een mooi en sterk deelnemersveld. Als jij het podium niet haalt, wie dan wel?
‘De Giro heeft altijd een mooi deelnemersveld. Dat is dit jaar niet anders. Er staan telkens goede klassementsrenners aan de start die van de Giro hun doel hebben gemaakt. Ik ben heel erg benieuwd naar de Giro met z’n tifosi. Het leeft er heel erg. Voor wat betreft de winnaar ga je toch, zoals bij elke grote ronde, bij dezelfde namen uitkomen, zoals de mannen die jij noemt. Dat zijn de podiumkandidaten, ongeacht welk parcours. Er zitten altijd bergen en tijdritten in. Dan komen de beste klassementsrenners vanzelf bovendrijven.’

Voor onze zuiderburen is de Ronde van Vlaanderen de hoogmis van het wielerjaar. Voor jou dit seizoen dus de Olympische Spelen. Hoe leef je daar naartoe?
‘Het gaat heel spannend worden. We willen eerst kijken hoe ik uit de Giro kom en dan pas definitief het vervolgprogramma schrijven. We hebben vorig jaar tijdens de Tour de France gezien hoe onvoorspelbaar zaken kunnen zijn. Soms moet het mogelijk zijn je programma te kunnen veranderen of helemaal om te gooien. Het is bijvoorbeeld een optie om een hoogtestage in Polen te doen. Er zijn veel mogelijkheden.’

Tijdens het trainingskamp in Calpe heb je ongetwijfeld weer de Cumbre del Sol beklommen. Wat doet die berg met je na die imposante overwinning op mannen als Christopher Froome, Joaquim Rodriguez, Fabio Aru, Rafal Majka, Nairo Quintana en Alejandro Valverde vorig jaar tijdens de Vuelta a España?
‘Op de laatste dag van het trainingskamp ben ik er nog geweest. Ik wilde er al heel graag eerder naartoe, maar het paste niet in mijn programma. Er staat nu een groot bord met een foto van mijn overwinning. Dat maakt me serieus heel erg trots. Na de teleurstelling van de Tour de France terugkomen van een blessure en dan iets doen wat je nog nooit hebt laten zien, dat is een wel heel speciaal gevoel. Hét hoogtepunt. Dat ga je moeilijk overtreffen.’

Je hebt bijgetekend tot en met het seizoen 2018. Als je contract afloopt, ben je achtentwintig. Waar moet Tom Dumoulin dan staan?
‘Ik kijk nooit zo heel ver vooruit, het maakt me onzeker. Niets is zo veranderlijk als topsport. Ik hoop dat ik vanaf volgend jaar, als ik toch ga proberen in een grote ronde voor het klassement te rijden, weer kan reproduceren wat ik tijdens de Vuelta heb laten zien. Met hopelijk een gelukkiger einde. Nu eerst de Giro en dan Rio.’

Resultaten

228 resultaten

  • video Ga ik nou deze Giro voor een achtste plek rijden en mezelf daar helemaal voor uit elkaar trekken om dan vervolgens op de Olympische Spelen geen medaille te halen? Ik zou mezelf voor m’n kop slaan
Nummer 1 Leden Inlog

U kunt hieronder inloggen om deel te nemen aan onze lezersacties.