Tadej Pogaçar: ‘Vergelijk me niet met Merckx’
Dit voorjaar wist hij zijn negende monument te winnen. Alleen Eddy Merckx en Roger de Vlaeminck deden het beter. Maar, Tadej Pogaçar is nog altijd pas zesentwintig jaar. De Sloveen is niet alleen de beste renner van deze generatie, maar een uitzonderlijk talent dat we slechts eenmaal in de vijftig jaar zien. Het lijkt wel alsof de wereldkampioen speels van de ene naar de andere zege rijdt.
Door RAYMOND KERCKHOFFS
Het is het imponerende lijstje van Tadej Pogaçar dit voorjaar. We komen superlatieven tekort om uit te leggen hoe uitzonderlijk goed de wereldkampioen is. Van de veertien wedstrijden die de Sloveen dit voorjaar reed, wist hij er zeven te winnen. In alle klassiekers waarin hij startte, eindigde hij op het podium.
Tegenwoordig schrijft de kopman van UAE Team Emirates-XRG in zowat elke koers die hij rijdt wielergeschiedenis. Natuurlijk wordt de vergelijking met GOAT Eddy Merckx regelmatig gemaakt, maar op de persconferentie van Pogaçar geldt één stelregel: don’t mention Merckx. De Sloveen houdt niet van historische referenties. ‘Na elke koers lijkt het wel alsof men de vergelijking met Merckx wil maken. Ik krijg die zo vaak te horen. Ik ben niet hier om geschiedenis voor de boeken te schrijven. I enjoy bike racing, dat is alles. Ik kan alleen blij en nederig zijn omdat ik zo veel talent heb om te koersen.’
Natuurlijk heeft hij van het voorjaar genoten. Met ups en downs, zegt Pogaçar zelf. Tenminste, als je de stuurfout in Parijs-Roubaix en de té vroege aanval in de Amstel Gold Race een down mag noemen. Zelf noemt hij zijn tweede plek op de kasseizones van de Hel van het Noorden zijn strafste prestatie. Met zijn gewicht van slechts zesenzestig kilogram heeft hij minder grip op de kasseien dan zwaargewichten die veel makkelijker een rechte lijn over de middeleeuwse paden van Le Nord kunnen houden. ‘De ervaring in Roubaix was bijzonder. Ik had nooit gedacht dat ik dat kon. Ik vind dat een van de mooiste, maar ook een van de zwaarste koersen van het jaar. Natuurlijk brengen de kasseizones stress met zich mee, maar pech kan je op een slecht moment overal gebeuren. Ik denk dat je er niet te veel over moet nadenken. Elke wedstrijd is gevaarlijk. Hier is alleen meer kans dat je frame breekt, waardoor je valt. Maar valpartijen met hoge snelheid kunnen overal gebeuren.’
Pogaçar vindt het belangrijk om nieuwe wedstrijden aan zijn programma toe te voegen. ‘Het meedoen aan nieuwe wedstrijden maakt me als wielrenner alleen maar completer. Andere parcoursen zorgen er ook voor dat je gevoel op de fiets beter wordt. Parijs- Roubaix wilde ik ook rijden. Het is een van de grootste wedstrijden van de wereld en daar moet ik gewoon ook aanwezig zijn. Ik wil alles proberen wat het wielrennen te bieden heeft. Ik wil gewoon alles een keer geprobeerd hebben.’
HOE HEB JE ZO’N LANGE PERIODE IN HET VOORJAAR IN TOPVORM KUNNEN ZIJN?
‘Ik concentreerde me in de klassieke periode op de grootste wedstrijden. Daardoor heb ik niet zo veel koersdagen gehad, maar elke zondag heb ik vol gas gereden in de zwaarste wedstrijden. Als ik ook had deelgenomen aan de andere wedstrijden, zoals E3 Saxo Classic, Dwars door Vlaanderen en Gent-Wevelgem, had ik nu misschien een ander antwoord gegeven.’
KUN JE ZO’N VOORJAAR NOG EEN KEER HERHALEN?
‘Ik heb dit voorjaar heel veel bijzondere dingen mogen meemaken. Het was de perfecte klassiekerperiode en ik kijk daar natuurlijk supertevreden op terug. Vergis je echter niet, het was ook een superzware periode. Het wordt in de toekomst lastig om weer te doen wat ik dit voorjaar heb gedaan. Om eerlijk te zijn, ik denk niet dat ik dit elk voorjaar kan doen. Anderzijds wordt mijn voorjaar ook bepaald door welke grote ronde ik rij. Als je de Giro d’Italia doet, zoals ik vorig jaar heb gedaan, is het bijna onmogelijk om het Vlaamse programma af te werken. Die combinatie is heel moeilijk.’
BELEEF JE IN DE KLASSIEKERS MEER PLEZIER DAN IN DE GROTE RONDES?
‘Heel simpel: ik zie liever één dag enorm af dan drie weken lang aan een stuk.’
HOE KIJK JE NAAR DE KOMENDE TOUR DE FRANCE, DIE JE VOOR DE VIERDE KEER OP JE NAAM KUNT SCHRIJVEN?
‘De Tour de France is elk jaar de grootste uitdaging. Het parcours van de Tour is best brutaal. Ik kijk er naar uit en ben in het verleden al succesvol geweest op vergelijkbare terreinen. Er wordt vanaf de presentatie van de Tour gewezen naar de Col de la Loze. Dat was in de Tour van 2023 een van de dagen dat ik het meest heb afgezien in mijn hele loopbaan. De Alpenrit met deze brute col zal opnieuw de koninginnenrit van de Tour worden vanwege het hoge aantal hoogtemeters en natuurlijk die zware klim. Ja, dit gaat opnieuw een cruciale dag worden. Al zijn alle dagen in de Alpen altijd zwaar en bepalend.’
ZIJN ER NOG ANDERE RITTEN DIE JE AANKRUIST IN DEZE TOUR?
‘De eerste week kent een aantal gevaarlijke ritten. Eigenlijk krijg je daar een paar klassiekers achter elkaar. In de Pyreneeën heb ik in het verleden goede resultaten behaald. De klim naar Peyragudes heb ik nog nooit in een tijdrit gedaan. Het wordt interessant om te zien wat er gebeurt. En dan natuurlijk de etappe met de finish op de Mont Ventoux. Die rit is grotendeels vlak, maar de klim is erg zwaar. Ik hou van de Mont Ventoux. Ik weet niet waarom, maar deze klim is anders dan andere klimmen. Het laatste deel door het kale landschap heeft iets speciaals.’
