Kies een categorie
Zoeken binnen exclusief
terug naar overzicht

Alle categorieën

Stewardessen als helper van bevlogen Diederik Gommers

Stewardessen als helper van bevlogen Diederik Gommers

Prof. dr. Diederik Gommers (56) is hoogleraar en voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Intensive Care (NVIC). Zijn dagelijkse praktijk runt hij in Rotterdam in het Erasmus MC.

Ineens wilde iedereen hem hebben, geen talkshow die niet even aanbelde. Zijn bedaarde, zuivere woordkeuze en oprecht overkomen, maakte dat hij in het begin van COVID bijna net zoveel in beeld was als Rutte. Man met bril, bedachtzaam medisch specialist, rustig, met een verhaal waarnaar je wilt luisteren. Hoe doet hij dat? Nummer 1 ging op zoek en vond het antwoord.

Door Jos Benders, arts-redacteur | Fotografie Paul Rous

U postte een bericht dat we niet te veel ic-bedden moeten installeren. Opmerkelijk dat juist u hiervoor waarschuwt.
‘De moeilijkheid is dat we het virus gewoon niet voldoende kennen. Dus is het heel lastig te voorspellen wat er nog op ons af komt. Er is niks zo erg om heel veel geld te stoppen in ic-bedden die je niet zou gebruiken. Waar ik voor wil waken is dat je op een klassieke manier heel veel bedden gaat creëren, en dat je die niet gebruikt, maar wel continu beschikbaar houdt. En dat je dus mensen hebt rondlopen die geen werk hebben. Dat is heel demotiverend.’

1700 blijft wel uw richtgetal?
‘Berekend is dat als je binnen drie jaar nog geen vaccin hebt, je continu zeshonderd ic-bedden vrijhoudt voor COVID-patiënten. We hebben er ongeveer 1100 en als je dat doorrekent, kom je in totaal op 1700. De vraag is: is het verstandiger om extra bedden te maken in de grootte van honderd of tweehonderd, met een flexibele schaal waarbij je snel meer bedden kunt openen inclusief een flexibele pool van mensen die onze ic-verpleegkundigen kunnen bijstaan? Dat is nu de uitdaging.’

Gommers werkte het idee uit hoe deze extra pool te bemensen. Hij denkt aan stewardessen en horecapersoneel, functionarissen die bij een pandemie (tijdelijk) zowaar hun eigenlijke baan verliezen. Verrassend.
‘Ik geloof vooral in dit type mensen omdat die weten wat servicegericht werken is en ze ook af en toe kunnen omgaan met agressieve mensen, snap je? Hoe maak je het kleiner bij emotie. Je weet van stewardessen dat ze zijn getraind voor het geval een calamiteit uitbreekt.’

Even privé. U bent nu een BN’er. Ik heb de indruk dat u daar eigenlijk niet op uit was, klopt die…?
Stellig: ‘Ja! Ik had heel erg behoefte om de Nederlander die slecht is geïnformeerd over intensivecarehulp uitleg te geven wat er gebeurt op een intensive care. Dat was en is mijn doel. Ik was vooral heel erg bezig om dat duidelijk uit te leggen en heel transparant daarover te zijn. Dus, eigenlijk gewoon te vertellen over je werk.’

De wieg van de jonge Diederik stond in Gorinchem, Zuid-Holland. In zijn derde levensjaar verhuist het gezin Gommers naar Brabant om via Veghel en Breda uiteindelijk in Udenhout neer te strijken. Na zijn middelbare school wordt de nog groene student uitgeloot voor geneeskunde en doorloopt hij de eerste drie jaar van zijn studie in Gent (B).

In welk vak muntte u uit op de middelbare school?
Pauze die hij vult met: ‘Poeh… Ja vooral de bètavakken. Ik ben heel slecht in talen, ik ben ook een beetje dyslectisch. Ik was vooral van natuurkunde en de wiskunde.’

Ik hoor u niet het vak biologie noemen?!
‘Klopt, maar ik was daar niet bijzonder goed in of iets dergelijks.’

Diederik Gommers is gehuwd en heeft drie studerende kinderen. Hoe verdeelt hij werktijd en privé?
‘Werken en privé gaat bij mij altijd door elkaar. In het begin vond mijn vrouw dat nog vervelend, maar die is er intussen wel erg aan gewend. Ik zet bijvoorbeeld mijn telefoon nooit uit. En ik lees ook elke dag altijd mijn e-mails, ook op vakantie. Een beetje workaholic ben ik wel.’

Wat is daarbij uw remedie tegen een burn-out, zeker in een COVID-tijd? Zijn er ontspanningsrituelen?
‘Door vooral leuk werk te doen. Dat je werk je niet tegenstaat en dat je vooral je ei kwijt kan. In mijn geval betekent dit dat je gewoon eerlijk kan blijven en dat je geen dubbele agenda’s hebt. Wat ik vooral heb, is een doel waarvoor je strijdt. Plus ik hou van nuchter oordelen.’
‘Ik kan heel goed de knop omzetten en weet van mezelf wanneer ik even moet relaxen. Dan ga ik bijvoorbeeld in de tuin werken of een dagje zeilen - ik heb een oude zeilboot. Ik speel ook graag veldhockey. Ik ben daar een beetje agressief in en maak soms ruzie met de scheidsrechter, al is dat wel mijn manier van ontspannen.’

Stel, u zou zelf op de ic belanden met COVID, wat zou u uw behandelaren meegeven?
‘We hebben veel geleerd. Eerst dachten we dat het een zware longontsteking was met moeilijke beademing. En dat je met heel hoge drukken moest beademen. We hebben geleerd dat bij een groot deel van de patiënten meer de trombose (stolling bloed, red.) op de voorgrond staat. Ik zou mijn behandelaars willen meegeven: let alsjeblieft op wat er speelt. Dus of het een echte longontsteking is met stugge longen of meer trombose in de bloedvaten. Dan moet je antistolling geven, bloedverdunners dus. Terwijl je bij een stugge long vooral moet beademen met hoge drukken. Als je dat doet bij gezonde longen, maak je de longen eigenlijk slechter. Dus dat zou ik hun willen meegeven.’

De slogan: Helden in de zorg. Hoe kijkt u als voorman van de intensieve zorg in ons land nu terug op die betiteling?
‘Wij doen met heel veel enthousiasme ons werk en er was heel veel bijval van alle medewerkers in het ziekenhuis. Die hebben ons geholpen om zo veel mogelijk ic-capaciteit te maken, opdat wij die goede zorg konden leveren. Dus wij voelen ons helemáál geen helden. Ik vind dat een betiteling waar ik eigenlijk niet zo van houd.’

Resultaten

323 resultaten

  • video Als ik aan Limburg denk, denk ik aan...’
Nummer 1 Leden Inlog

U kunt hieronder inloggen om deel te nemen aan onze lezersacties.