Samen op het veld droom voor voetbalbroers Sam en Aram Krawczyk
Sam en Aram Krawczyk spelen bij EVV in Echt. Centrumspits versus doelman. De een met een neus voor doelpunten, de ander meevoetballende keeper. Twee broers in een elftal. Ze schelen drie jaar in leeftijd en stonden in de jeugdcategorieën altijd in verschillenede teams. Bij de senioren zijn ze voor het eerst samen. ‘Dat is echt sjiek. Het is altijd wel een droom geweest om met elkaar op het veld te staan.’
Door PETER VAN DE BERG | Fotografie MARCEL VAN HOORN
Voetbalbroers samen in een elftal. Ze zorgen bijna altijd voor extra aandacht, zeker als ze ook nog gezegend zijn met het nodige talent. Het Nederlandse profvoetbal kent genoeg voorbeelden uit een roemrijk verleden, zoals Willy en René van de Kerkhof, Gerrie en Arnold Mühren, Ronald en Erwin Koeman en iets recenter Ronald en Frank de Boer, Siem en Luuk de Jong en Jurriën en Quinten Timber.
Ook EVV uit Echt heeft twee broers in de selectie van het eerste team: Sam Krawczyk (23) en zijn drie jaar jongere broer Aram. Aanvaller versus doelman. De een met een neus voor het maken van doelpunten, de ander kwam eigenlijk per toeval onder de lat terecht. ‘We zijn allebei ooit bij de jeugd van EVV begonnen’, zegt Sam. ‘Aram en ik waren altijd met voetbal bezig. Thuis en op pleintjes in de buurt.’ Aram vult hem aan: ‘Sam heeft me eigenlijk naar de goal verbannen. Hij zette mij altijd in het doel als we samen een balletje trapten. In eerste instantie ben ik met voetbal begonnen als veldspeler. Toen ben ik bij EVV een keer ingevallen voor een andere doelman en dat is daarna altijd zo gebleven. Ik zie mezelf inmiddels meer als meevoetballende keeper dan als lijnkeeper. Ik sta vaker als laatste man of desnoods naast de centrale verdediger. Het keepen draait in het moderne voetbal om meer dan alleen maar ballen tegenhouden.’
Historisch moment
EVV is enkele maanden geleden na een afwezigheid van vier jaar teruggekeerd in de Derde Divisie van de KNVB. Juist in het jubileumjaar slaagde de club erin om promotie af te dwingen. Een historisch moment dat het eeuwfeest extra glans gaf. Na een 1-0-zege bij SteDoCo in Hoornaar leverde de return in Echt een 1-1-gelijkspel op. Aram maakte in de nacompetitie indruk onder de lat. Oudere broer Sam, die voor de winterstop naar EVV overgekomen was van het Belgische KVK Wellen, liep tijdens de nacompetitie een scheurtje in zijn meniscus op. De blessure speelt hem bij de start van de nieuwe voetbaljaargang in 3B nog steeds parten. ‘Ik train inmiddels wel weer maar heb nog geen wedstrijden kunnen spelen. Over enkele weken ben ik gelukkig weer inzetbaar.’ Dat Sam en Aram in de selectie zitten en afgelopen seizoen al een aantal wedstrijden samen gespeeld hebben, zien ze toch wel als een droom die uitgekomen is. ‘Door het leeftijdsverschil hebben we nooit eerder samen op het veld gestaan’, zegt Sam. ‘Toen we nog een stuk jonger waren, zeiden we weleens tegen elkaar dat het sjiek zou zijn als we die kans ooit zouden krijgen.’ Aram: ‘Dit wil je toch graag als broers. En dan maakt het eerlijk gezegd helemaal niet uit op welk niveau je speelt. Je deelt samen een mooie ervaring.’
Bij de jeugd werden ze ontdekt door scouts van profclubs. Aram Krawczyk kwam via het talentenplan bij MVV Maastricht terecht. Hij doorliep alle jeugdcategorieën en strandde op de drempel van betaald voetbal. ‘Het is me helaas niet gelukt om een plek in de selectie van het eerste elftal van MVV te krijgen. Ergens jammer, want ik mocht op mijn vijftiende en de jaren erna al vaker proeven aan het eerste team door trainingen mee te draaien.’
Buitenlandse avonturen
Sam heeft er de nodige buitenlandse avonturen op zitten. Eveneens via het talentenplan van MVV Maastricht maakte hij daarna de overstap naar Racing Genk in België. Daar had hij als jeugdspeler al een contract op zak, toen het Italiaanse Sampdoria voor de tweede keer bij hem aanklopte. Het zuiden van Europa lonkte en Sam zei ja. ‘Ik ging als zestienjarige in mijn eentje naar Sampdoria. Dat was best een grote stap. Ik kwam met andere jeugdspelers van de club in Genua in een voetbalinternaat terecht. We werden uitstekend verzorgd. Koken, de was doen; alles werd voor ons goed geregeld. Maar toen brak de coronapandemie uit. Een week of vijf later, voordat Italië op slot ging, was ik alweer thuis in Echt.’
Hij keerde in de zomer van 2020 wel nog terug naar de jeugdopleiding van de Italiaanse club. ‘Ik was van EVV naar MVV gegaan en van Racing Genk naar Sampdoria. Dat was telkens een mooie stap omhoog. Daarom ben ik ook teruggaan naar Italië. Maar corona overvalt je. Ik had geen invloed op de onverwachte omstandigheden. Ook bij terugkomst was de situatie nog steeds heel onzeker. Testwedstrijden werden uitgesteld, de competitie opgeschort. Ik wilde zó graag voetballen, alleen kon dat niet. Het werd alleen maar trainen. Ik had er in eerste instantie geen moeite mee om daar in mijn eentje te zijn, maar het werd uiteindelijk een lastig en zwaar verhaal omdat ik niet kon doen waarvoor ik naar Sampdoria gegaan was.’
Invalbeurten Roda JC
Na het avontuur in Italië kwamen de beloftenteams van OH Leuven in België en Fortuna Sittard op het pad van de centrumspits. Om daarna uiteindelijk met enkele invalbeurten te debuteren in het betaald voetbal bij Roda JC. Sam Krawczyk nam zelf de beslissing om te stoppen bij de Kerkraadse club. ‘Ik trainde zes keer per week bij Roda JC op amateurbasis. Van die invalbeurten heb ik niet echt kunnen genieten. Je zoekt naar houvast en vertrouwen, maar loopt eigenlijk op de toppen van je tenen omdat de druk groot is om te moeten presteren. Nu heb ik veel meer plezier in het voetbal.’
Ook Aram heeft een nieuwe overstap naar een profclub afgezworen. ‘Dat hoeft voor mij niet meer. Het is toch een beetje een slangenwereld. Alles draait om geld, presteren en vriendjespolitiek. Sam heeft het eerste elftal gehaald. Ik bij MVV net niet. Ik hoef niet terug naar die omgeving.’
Sam en Aram staan niet alleen als broers op het veld. Ze werken ook nog eens samen in het autobedrijf van hun vader Don. Terug op het oude nest in Echt bij EVV voelt goed. Sam kwam na Roda JC nog even in actie voor KVK Wellen. ‘Het was elke keer bijna een uur daarnaartoe rijden en drie keer trainen in de week. Dat bleek toch lastig te combineren met mijn werk en mijn gezin met twee jonge kinderen. Ik zit inmiddels in een andere levensfase. Ik heb een huis gekocht dat ik ga verbouwen. Dan is het fijner om voor EVV te spelen in een vertrouwde omgeving met teamgenoten die ik al lange tijd ken en die ook in de buurt wonen.’
De terugkeer van EVV in de Derde Divisie is nog niet al te best verlopen. De eerste twee wedstrijden van het seizoen werden verloren. ‘Het wordt een taai jaar’, zeggen de broers. Handhaving is de opzet. Bij heel wat clubs spelen oud-profs mee. Dat betekent meer kwaliteit en de concurrentie is sterk. Sam wil zo snel mogelijk aan de slag, terwijl Aram op jacht gaat naar een vaste basisplaats als doelman. Hij geeft met een knipoog alvast een zelfverzekerd voorzetje. ‘Als EVV zich wil handhaven, moeten ze mij in het doel zetten.’
