Kies een categorie
Zoeken binnen exclusief
terug naar overzicht

Alle categorieën

‘Ouderenzorg is ketenzorg’

‘Ouderenzorg is ketenzorg’

Maastricht UMC+ Herstelzorg biedt méér dan revalidatie

Een heup of knie vervangen is tegenwoordig een routine-ingreep. Ontslag uit het ziekenhuis volgt in de regel snel. Maar wat dan? Herstel vergt vaak weken, net als de genezing na een hersen- of hartinfarct. Thuis wonen kan een probleem zijn, zeker voor alleenstaande ouderen. Juist voor hen is er Maastricht UMC+ Herstelzorg, een veilige haven om te revalideren. ‘Maar we zijn veel meer dan dat’, zegt directrice Barbara Janssen-Solberg.

Door Jos Cortenraad | Fotografie Henry Peters

Het is druk in de lobby van de Molenhof, het vroegere verzorgingstehuis waar sinds enkele jaren Maastricht UMC+ Herstelzorg is gevestigd. Bezoekers lopen binnen, een aantal mensen met krukken en rollators vertrekt met het taxibusje richting binnenstad. Iets verderop in de eetzaal wordt een verjaardag gevierd met koffie en vlaai.

Beter
De gemiddelde leeftijd is hoog, maar er heerst bepaald geen ziekenhuis- of verpleeghuissfeer. ‘Dat is ook niet de bedoeling’, zegt Barbara Janssen-Solberg, sinds december vorig jaar de nieuwe bestuurder van het vroegere azM Herstelzorg. ‘Mensen komen hier uitdrukkelijk om te herstellen en weer naar huis terug te keren. Helaas lukt dat niet altijd, maar ruim tachtig procent van de mensen die hier landen na een operatie, ziekte of ongeluk kan uiteindelijk weer zelfstandig functioneren. Thuis. Dat is toch wat de meeste mensen het liefst willen en daar doen we uiteraard alles voor. Op medisch en sociaal vlak.
Er zijn hier allerlei activiteiten, de mensen eten tussen de middag samen warm en bezoek is welkom. Hier worden mensen beter.
En als het onverhoopt niet lukt, dan worden andere mogelijkheden bekeken zoals een plek in een verpleeghuis van bijvoorbeeld Envida, een van onze partners.’

Preventie
Op de verdiepingen met de een- en (enkele) tweepersoonskamers voor de tijdelijke bewoners hebben de verpleegkundigen, fysio- en ergotherapeuten, de logopedisten, diëtisten en zelfzorgcoaches het druk.
Ze werken met de patiënten aan hun conditie, leren hen veilig te bewegen en vooral vallen te voorkomen. ‘Revalidatie is één’, vervolgt Barbara Janssen-Solberg, die zelf bijna dertig jaar in het Maastricht UMC+ werkte als verpleegkundige en na haar studie Gezondheidsweten-
schappen als risicomanager, ‘echter minstens zo belangrijk is preventie. We willen dat mensen eenmaal thuis kunnen blijven functioneren met optimale ondersteuning. Daarnaast kijken we ook hoe het mentaal met hen gaat. Hoe functioneren ze alleen? Hebben ze een sociaal netwerk? Hebben ze wat omhanden? Het is niet een kwestie van mensen zo snel mogelijk klaarstomen om weer zelfstandig te zijn zodat we op zorgkosten besparen. Nee, het gaat ook om kwaliteit van leven.’

Revalidatie
Maastricht UMC+ Herstelzorg heette tot 1 januari van dit jaar azM Herstelzorg, opgericht door de voormalig directeur patiëntenzorg Hans Fiolet. Ingericht om met name oudere mensen goed te laten revalideren na een ingreep én om dure ziekenhuis- of verpleeghuisbedden niet bezet te houden. Nog altijd is het een dochterbedrijf van Maastricht UMC+, met nu honderd bedden voor mensen die revalideren waarvan twintig bedden voor patiënten die wachten op een plek in het verpleeghuis. Herstelzorg is er enkel voor mensen met lichamelijke klachten. Er werken nu ruim tweehonderd mensen; artsen, therapeuten, verpleegkundigen en ondersteunend personeel. De tijdelijke bewoners komen binnen via een verwijzing van de specialist of de huisarts. Aan klanten geen gebrek, is de gedachte. Maar volgens Barbara Janssen-Solberg weten te veel mensen niet van het bestaan van Herstelzorg. ‘Er staan wel eens bedden leeg en dat is jammer. Een professionele revalidatie na een operatie, ongeluk of bijvoorbeeld chemobehandeling is belangrijk. Hier is dag en nacht begeleiding. En waarom thuis wonen als het eigenlijk nog niet gaat? Ook voor partners en mantelzorgers is dat niet altijd even gemakkelijk. Hier leren we patiënten meer zelfstandigheid en begeleiden we ook mantelzorgers.’

Zorgketen
Uit de woorden van de nog kersverse bestuurder blijkt duidelijk dat ze Maastricht UMC+ Herstelzorg niet als een eiland beschouwt.
‘Klopt helemaal. We zijn onderdeel van een zorgketen en dat betekent dat we veel meer moeten samenwerken. Een landelijke ontwikkeling waarin we graag voorop willen lopen. Onze rol is in die keten veel breder. Natuurlijk is revalidatie ons eerste speerpunt. Maar hoe goed zou het zijn als we mensen al vóór die knieoperatie zien? Dan kunnen we al bepaalde oefeningen doen, misschien iets in de leefstijl aanpassen en ook in de thuissituatie bekijken of maatregelen genomen moeten worden. Aanpassingen in huis, domotica, contacten met buren en mantelzorgers. Dat maakt de doorstroming van ziekenhuis naar thuis makkelijker. Het gaat erom ouderen zo veel mogelijk regie over hun eigen leven terug te geven. Meer zelfstandigheid. Nog mooier zou het zijn als we een rol kunnen spelen bij het voorkomen van bijvoorbeeld heupfracturen. Onze mensen weten waar de valkuilen zitten, kunnen tips geven over gezond leven, enzovoort. Als we de gezondheidszorg betaalbaar willen houden, dan moeten we inzetten op preventie.’

Samenwerken
Gelukkig zijn de verschillende partijen in de zorg ook overtuigd van de voordelen van preventie en samenwerking. ‘Absoluut. We werken al heel nauw samen met MUMC+het academisch ziekenhuis uiteraard, huisartsen, ZIO en Envida. Met Envida hebben we bijvoorbeeld De Schakel opgezet binnen het MUMC+. Een afdeling met 20 bedden, bedoeld voor mensen die op de spoedeisende hulp belanden en niet direct terug naar huis kunnen. En voor mensen die wachten op een opname in een verpleeghuis. Op deze tussenafdeling is onder meer een gezamenlijke woonkamer, er zijn activiteiten en de verpleging is in handen Envida. Prettig voor de mensen en er wordt geen beslag gelegd op ziekenhuisbedden.’
Die samenwerking wordt op korte termijn geïntensiveerd. ‘We gaan samen vanuit verschillende invalshoeken met patiënten aan tafel om de beste oplossingen te zoeken. Eén loket waar alles geregeld wordt. Het gaat om het samenspel van artsen, verpleging, thuiszorg en slimme technische middelen. We willen graag sneller mensen zien om zo vroeg mogelijk in te grijpen. Preventie dus.’


Grote droom van Barbara Janssen-Solberg is een expertisecentrum kortdurende ouderenzorg waarin artsen, onderzoekers en verpleegkundigen nauw samenwerken. En met een centrale rol voor Herstelzorg. ‘Die kans is er’, zegt ze. ‘We moeten op zoek naar een nieuwe locatie. Die plek vinden we wel, het liefst dichtbij het Maastricht UMC+. Helaas is het nieuwbouwproject Mosae Vita afgeblazen, dat zou echt ideaal zijn geweest. Toch kunnen we nog een echte slag maken. Samen met de universiteit en andere onderwijsinstellingen. Met studenten, artsen en onderzoekers die innovaties in de praktijk bedenken. Met zorginstellingen, eerstelijns artsen en met zorgpartners. Hier kunnen we gezond leven, medische behandelingen en preventie combineren. Een unieke kans.’

Pilot
Of het lukt, dat is afhankelijk van diverse factoren. Barbara Janssen-Solberg noemt de rol van verzekeraars. ‘Voor een pilot op deze schaal is geld nodig. Vrijheid ook en niet een bureaucratisch systeem waarin we ontzettend veel tijd kwijt zijn met registratie en administratie. Verzekeraars zijn daar niet doof voor, maar hen overtuigen is niet gemakkelijk. Geloof me, we gaan wel een poging doen.’

Meer informatie op www.herstelzorgmumc.nl.

Resultaten

319 resultaten

Nummer 1 Leden Inlog

U kunt hieronder inloggen om deel te nemen aan onze lezersacties.