Kies een categorie
Zoeken binnen exclusief
terug naar overzicht

Alle categorieën

Lotgenotencontact, wat is dat eigenlijk?

Lotgenotencontact, wat is dat eigenlijk?

Ik spreek met Gaspard Knops, geschoold als huisarts. Woont in Valkenburg.

Waarom en hoe bent u huisarts geworden? ‘In militaire dienst was ik basisarts. Eigenlijk vond ik voor later alle specialismen leuk. Daarna heb ik twee jaar gewerkt als huisarts en als poortarts van het Lievensberg Ziekenhuis in Bergen op Zoom. Later volgde de opleiding in acupunctuur en neuraaltherapie. Ik richtte in 1992 een uitzendbureau op voor waarnemende huisartsen, met de naam ArtsenWerk, en bleef erbij betrokken tot 1997. Ik start binnenkort als studentenbegeleider.’

Door Jos Benders, arts-redacteur

Het lotgenotencontact, u zocht het zelf op, hoe waardevol kan dit zijn?
‘Zie het als aanvullend en ook heel anders dan de professionele zorg. Ik heb geleerd dat een patiënt, indien geconfronteerd met een ernstige of chronische aandoening, soms meer medische inhoudsdeskundigheid kan ontwikkelen dan de professional. In plaats van hier afwijzend tegenover te staan - Ah, u bent te rade gegaan bij dr. Google! -, kun je de patiënt beter als bondgenoot zien. Al helemaal wat betreft ervaringsdeskundigheid.’

U spreekt vrijuit over uw persoonlijke beleving toen uw echtgenote borstkanker kreeg en u zich realiseerde hoe beperkt uw eigen mogelijkheden waren om haar te helpen, ondanks dat u medisch goed bent onderlegd.
‘Wow, daar is een heel boek mee te vullen: vanaf het moment van verdenking en verder. Het begon met iets te voelen, met erna de reeks van onderzoeken, langs de röntgen en de echo. Een punctie werd gedaan en we hoorden maar niets. Aline ging dus maar zelf bellen en ze kreeg de uitslag, telefonisch, huuu. Je schrikt je kapot en bevindt je plotsklaps als begin veertiger in wachtkamers vol grijze duiven. Meteen word je geconfronteerd met de Nederlandse gezondheidszorg waar het motto geldt: wachtlijsten zijn gezond maar geven ook prestige aan zorgverleners. Met dit als motto: hé, we zijn geen huisarts waar je zo dezelfde dag terecht kan.
Met Aline’s ervaringen als patiënt kunnen we wel twee boeken vullen.’

Wat heeft lotgenotencontact jullie uiteindelijk gebracht?
‘Belangrijk was voor ons het gevoel om grip te krijgen en te houden op wat ons overkwam en vooral Aline.’

Wat geeft u de evenmens mee?
‘Ik zeg hun: vraag aan je eigen huisarts of er anderen zijn in de praktijk met dezelfde aandoening, wellicht willen zij als klankbord dienen. Zo onderging Aline in 2007 een speciaal type borstreconstructie. Ze liet dat in België doen omdat de ervaring met deze ingreep in Nederland te beperkt was. Later kon ze andere vrouwen bijstaan in een gelijksoortige situatie.’

Hoe zou het lotgenotencontact misschien meer kunnen worden ingepast in de huisartsenpraktijk?
‘Tegenwoordig worden veel mensen door de praktijkondersteuner in een-op-eencontact gezien voor bijvoorbeeld chronische aandoeningen als diabetes en hart- en vaatziekten. Het zou, denk ik, veel effectiever zijn om dit in groepsverband te organiseren. Zo kunnen er, door het ontstaan van onderling contact, gemakkelijk wederwaardigheden en ervaringen worden uitgewisseld.’
Oké, de patiënt lotgenoot. Hoe maak je de dokter bondgenoot?
‘De beste manier is, denk ik, om dit in het handelen van de huisartsen te integreren door om te beginnen aandacht hieraan te schenken tijdens nascholingen.’

Is dit iets wat u onder de aandacht gaat brengen van studenten geneeskunde in uw nieuwe rol als facultair begeleider coschap sociale en huisarts-geneeskunde?
‘Zeker. Maar vooral wil ik tegenwicht bieden aan de teneur van de berichtgeving over het huisartsenvak. Het is een prachtig beroep waarbij je in de gelegenheid wordt gesteld de geneeskunde heel breed te beoefenen. De waardering welke je hiervoor terugkrijgt, is eveneens geweldig. Maar, er is veel te veel aandacht voor negatieve aspecten als werkdruk, verlies van autonomie, rol van zorgverzekeraars, administratie, gebrek aan personeel. Dit soort berichten, ook vanuit de beroepsgroep zelf, zullen leiden tot het tegenovergestelde van wat wordt beoogd: in plaats dat het leidt tot een versterking, gaat het juist de afbraak van het beroep bevorderen.’

Wat is het gevaar?
‘Door hieruit voortkomende koudwatervrees zullen huisartsen in toenemende mate niet meer praktijkhouder willen worden. Praktijkassistenten zijn ook niet meer te vinden. Wie wil dat nog worden als je de krant leest? Ik vrees dat de huisartsenzorg in de zeer nabije toekomst de wijkzorg achterna zal gaan. Ik weet niet of dit schip nog te keren is.’

U zegt dit tegen een medium. Is dat niet ook een risico?
‘Laat het mij één keer zeggen, waarbij u mij de gelegenheid biedt dit te nuanceren.’

Wordt zo bezien lotgenotencontact een reddings-boei?
‘Zeker. Ik geloof ten zeerste in het belang. Al te graag verwijs ik naar de speciale website waarvan de URL hierna volgt:
www.zelfregietool.nl.

Zorgverzekeraar CZ hecht veel belang aan de huisarts als vertrouwd aanspreekpunt voor zijn verzekerden. CZ werkt daarom samen met de huisartsen in de mijnstreek aan het vernieuwen en anders inrichten van de huisartsenpraktijk, zodat de toegang tot de huisartsenzorg, ondanks de toenemende zorgvraag, gewaarborgd blijft. De PlusPraktijken zijn hiervan een goed voorbeeld. Daarnaast trekken CZ en Burgerkracht Limburg al jaren samen op om zelfhulp en lotgenotencontact te versterken. Dankzij deze initiatieven wordt het voor huisartsen makkelijker om patiënten naar lotgenoten te verwijzen.

Resultaten

416 resultaten

Nummer 1 Leden Inlog

U kunt hieronder inloggen om deel te nemen aan onze lezersacties.

E-mail adres  
Wachtwoord  

Wachtwoord vergeten?
Maak een nummer1 account aan