Jos van de Mortel: een leven tussen vastgoed, wielrennen en profvoetbal
Hij is succesvol vastgoedondernemer. Begon in 2009 het wielerteam Parkhotel Valkenburg, waar bij de mannen Tom Dumoulin en Rob Ruijgh en vanaf 2013 bij het vrouwenteam latere toppers als Demi Vollering, Lorena Wiebes en Riejanne Markus hun eerste stappen in het peloton zetten. En nu moet Jos van de Mortel (66) als nieuwe voorzitter van de raad van commissarissen (RvC) van Fortuna Sittard de Eredivisieclub omhoog stuwen. ‘Of ik daar allemaal tijd voor heb? Het zal zeker in het begin een zevendaagse werkweek worden. De ambitie is groot om Fortuna vooruit te helpen.’
Door JOS CORTENRAAD | Fotografie PAUL ROUS
Als zakenman heeft Jos van de Mortel zijn sporen ruimschoots verdiend met een vastgoedportefeuille in nagenoeg alle Limburgse steden. Hij bezit onder andere veel winkelpanden in de Sittardse binnenstad.
Daarnaast heeft hij een grote voorliefde voor de wielersport. De laatste jaren is hij steeds meer actief in de voetbalwereld. Hij was al een hele tijd sponsor bij Fortuna Sittard en sinds juli van dit jaar is hij ook minderheidsaandeelhouder bij de club.
Onlangs werd bekend dat de Eredivisieclub hem heeft benoemd tot nieuwe RvC-voorzitter. Van de Mortel volgt Martijn Merks op, die is teruggekeerd in de rol van algemeen directeur. Fortuna ziet de benoeming als een vanzelfsprekende stap binnen een langdurige relatie met Van de Mortel als supporter, sponsor en aandeelhouder. Fortuna denkt dat zijn bestuurlijke ervaring goed aansluit bij de koers en stabiliteit van de club. ‘Een maand geleden was de aandeelhoudersvergadering. Daar werd door een van de vertegenwoordigers van de grootaandeelhouder geopperd dat ik de kar van de RvC maar moest gaan trekken. “Het lijkt me een prima idee als Jos dat maar eens gaat doen,” zei hij. Ik hield wijselijk mijn mond. Maar in feite was het toen al beklonken. Ik ben op zo’n manier wel vaker gebombardeerd tot een bepaalde functie, zoals voorzitter van de Stichting Jong Limburgs Wielertalent. Inmiddels zijn we met elkaar rond de tafel gaan zitten. Er moeten genoeg zaken serieus aangepakt worden.’
Amsterdammer
Jos van de Mortel woont al negenenveertig jaar in Amsterdam. Hij is geboren in Deurne en zijn moeder kwam uit het Peeldorp Griendtsveen. ‘Ik ben opgegroeid in de grensregio van twee provincies. Je zou me een Limbo-Brabander kunnen noemen. Maar eigenlijk ben ik natuurlijk gewoon Amsterdammer.’ Bij Ajax heeft hij twee gedeelde skyboxen. Onlangs was Fortuna Sittard-trainer Danny Buijs daar nog te gast. ‘Danny was speciaal naar Amsterdam gekomen om de wedstrijd van Ajax tegen FC Groningen te bekijken. Ajax was immers de volgende tegenstander van Fortuna. Werd dat duel door al die vuurwerkoverlast al gestaakt na amper vijf minuten. Alle moeite voor niks dus. En tot overmaat van ramp verloren we daarna ook nog eens in Sittard.’
Kiezen tussen Ajax en Fortuna, is dat niet moeilijk? ‘Ze spelen niet vaak op hetzelfde moment, maar ik ben natuurlijk gewoon supporter van Fortuna. Ik zak met alle plezier in het weekeinde af naar Limburg.’Jos van de Mortel, vader van zeven kinderen, kan zijn kennis, ervaring en regionale binding inzetten in zijn rol als RvC- voorzitter. ‘Ik heb me natuurlijk ingelezen. Een groot aantal clubs in het betaald voetbal heeft een negatief eigen vermogen. Het is bij Fortuna de doelstelling om dat middels nieuwe aandeelhouders te voorkomen. Aan de andere kant is het een publiek geheim dat de club financiële versterking nodig heeft. Je kunt de kosten verminderen of er meer effectief mee omgaan. Dat geldt ook voor de opbrengsten. De efficiëntie kan verbeterd worden. En het is een ambitie om talentvolle jeugd aan de club te binden.’
Voorbeeld
Maar meer geld is op dit moment misschien nog wel het belangrijkste. ‘Fortuna heeft zo’n achthonderd Business Seats. Die worden voor een groot deel gevuld door staf en andere mensen. Daarnaast zijn er ook nog veel lege stoelen. Die moeten structureel verkocht worden aan abonnementhouders. Die inkomsten hebben we gewoon nodig. Waar ligt het aan dat ze niet verkocht worden? Is er te weinig belangstelling? Ik weet het niet. Kijk naar NAC of De Graafschap, dat is toch ook geen dichtbevolkte regio? Daar zit het stadion gewoon vol.’
Hij kijkt wat dat betreft graag naar het Noorse FK Bodø/Glimt als positief voorbeeld. ‘Ik heb in de periode 1991-1992 zes maanden in Bodø gewoond. In die regio wonen 55 duizend mensen, vergelijkbaar met Sittard. Die club speelt wel al jaren in de Champions League. Ze maken winst, waardoor ze het stadion kunnen uitbreiden. Ik volg dat met bewondering. En dat doen ze met een selectie die nagenoeg alleen maar uit Noorse voetballers bestaat. Veel eigen jeugd dus. Als Fortuna iets van die richting op zou kunnen gaan, is dat al een enorme pre. In Susteren is de afstand tussen de landsgrenzen met België en Duitsland slechts drie kilometer. In de grensregio zitten ook talentvolle jeugdspelers. Misschien moet je de zoektocht wel meer naar daar verleggen.’ Hij vindt dat Fortuna zeker de ambitie moet hebben om Europees voetbal te bereiken. ‘Al is het via de play-offs. Maar dan moet je wel toestemming krijgen om daaraan mee te doen. En niet zoals afgelopen seizoen toen de UEFA dat voor Fortuna heeft afgekeurd wegens te weinig eigen vermogen. Het is alvast een uitdaging om op korte termijn de jaarstukken alsnog goedgekeurd te krijgen, zodat we dit seizoen in elk geval wel aan de play-offs kunnen meedoen.’
Liefhebber
Tussen de beslommeringen bij Fortuna door blijft Van de Mortel ook het wielrennen op de voet volgen. Zijn liefde voor die sport gaat terug naar begin jaren tachtig van de vorige eeuw toen hij zelf als amateurwielrenner actief was. ‘Ik was geen topper’, lacht hij. ‘Ik studeerde scheikunde en economie. Op een gegeven moment moest ik kiezen. Blijf ik me zestig uur per week bezighouden met een wielercarrière of ga ik voor een maatschappelijke loopbaan? Na een keer winst van vijfentwintig gulden, een doos eieren en een paasbrood wist ik het zeker: ik ga alleen nog maar als liefhebber fietsen. Ik tegenstelling tot een generatiegenoot, die wel volledig voor de racefiets koos. Steven Rooks, hij is later een vriend geworden. Hij is in die sportcarrière gedoken, ik heb een andere afslag genomen.’
Hij richt zich vooralsnog op zijn nieuwe taak. ‘Ik wil uitstralen dat ik stabiel bezig ben met mijn functie als RvC-voorzitter. Het is niet de bedoeling om over een maand te zeggen: Ik kan het niet combineren met mijn baan. Ik kom ook graag in Sittard. Hier is weinig arrogantie te bespeuren. Bij Ajax is dat wel anders. Ik voel daar ook een bepaalde agressie bij de fans als er verloren wordt. Ook dat merk je in Sittard niet. Bij Fortuna ben je voor mijn gevoel echt nog een dagje uit. Als we winnen is dat heel fijn. En anders jammer dan, zonder meteen agressieve bewoordingen te gebruiken.’
