Johan Dijkstra en Coocky Voorn kleuren de Limburgse voetbalgeschiedenis

Ze behoren tot de iconen van de Limburgse voetbalwereld. Johan Dijkstra (78) - Mister MVV - speelde bijna vijfhonderd competitiewedstrijden voor de Maastrichtse club. Dick Coocky Voorn (77) was zesentwintig jaar assistent-coach bij Fortuna Sittard en maakte in 2010 deel uit van de trainersstaf van Oranje bij de verloren WK-finale tegen Spanje in Zuid-Afrika. De jeugdvrienden blikken terug op hun succesvolle carrière die zestig jaar geleden in Maastricht bij voetbalvereniging Sint Pieter begon.

Door PETER VAN DE BERG | Fotografie PAUL ROUS

Als de koffie en thee dampend op de salontafel staan, wil Johan Dijkstra allereerst weten hoe het nu met Coocky Voorn gaat. De jeugdvrienden van weleer hebben elkaar al een poos niet gezien. Maar het is niet onopgemerkt aan hem voorbijgegaan dat Voorn geveld is geweest door het coronavirus, inmiddels alweer een tijd geleden. ‘Ik heb geluk gehad’, reageert hij. ‘Het was een naar moment. Tijdens de covid-19-pandemie ben ik met spoed in het ziekenhuis terechtgekomen. Twee weken intensive care, ik had het goed te pakken. Gelukkig ben ik daarna helemaal hersteld. Ik voel me uitstekend.’

Johan Dijkstra luistert. Ze kennen elkaar al meer dan zestig jaar. In de smaakvol ingerichte woonkamer van Coocky Voorn in Berg en Terblijt praten ze bij over hun leven op en rondom de voetbalvelden. Ze gaan stilaan richting de tachtig, maar dat is de mannen niet af te zien. ‘De conditie is prima’, lacht Coocky. Hij is nog steeds actief in het voetbal, als trainer bij de amateurs van eersteklasser Bekkerveld. Vorig jaar werd de club kampioen in de tweede klasse. ‘Samen met Joep op den Kamp sta ik voor de groep. Dit is alweer mijn elfde seizoen in Heerlen. Ik heb het uitstekend naar mijn zin bij Bekkerveld. Een fijne vereniging, waar ik me helemaal op mijn gemak voel. Weet je dat het pas mijn vierde club is in meer dan veertig jaar in het trainersvak?’ Hij telt op: zesentwintig jaar assistent-coach bij Fortuna Sittard, drie jaar Borussia Dortmund en een jaar Feyenoord. En dan natuurlijk nog het hoogtepunt uit zijn sportieve loopbaan, vier jaar bij het Nederlands elftal. Hij zat naast bondscoach Bert van Marwijk op de bank toen Oranje in 2010 in Zuid-Afrika de WK-finale nipt verloor tegen Spanje. Met Van Marwijk was Voorn ook actief bij Dortmund en Feyenoord. ‘Volgens mij toch niet slecht voor iemand die alleen maar de lagere school heeft gedaan’, grapt hij. ‘Weet je dat ik op een gegeven moment ouder was dan de lerares?’ Hij moet er zelf hard om lachen. Een opmerking die past in de categorie voetbalhumor.

Sfeermaker

Het is Coocky Voorn niet vreemd. Hij houdt wel van een lolletje. Was vaak de sfeermaker binnen de selectie. Het liefst niet voor de spelersgroep, maar ‘gewoon tussen de jongens’, zoals hij zelf zegt. ‘Bij Fortuna heb ik in zesentwintig jaar zeventien verschillende trainers meegemaakt. Frans Körver, Bert Jacobs, Han Berger, Bert van Marwijk; noem ze maar op. Een enkele keer moest ik het roer tijdelijk overnemen als een trainer tussentijds ontslagen werd. Ik had snel door dat de rol van hoofdcoach niets voor mij was. Ik sliep er gewoon slecht van. De spanning, ik kon er moeilijk mee omgaan. Ik voel me veel prettiger op het tweede plan. Dan kom ik helemaal tot mijn recht.’ Hij weet nog hoe de trainersstaf van Oranje werd voorgesteld aan de media bij de aanstelling van Bert van Marwijk als bondscoach. ‘De assistenten werden ook geïntroduceerd. Frank de Boer, meer dan honderd interlands, Philip Cocu, ook meer dan honderd op zijn naam. Ruud Hesp, onder de lat bij FC Barcelona. En Coocky Voorn... één wedstrijd in het Limburgs elftal.’ Hij gniffelt. ‘Ik zag die journalisten denken: wie is dat? Ik heb daarna een goede relatie met ze opgebouwd. Dan krijg je ook meer respect. Misschien is dat wel mijn sterkste kant. Ik kan goed met mensen omgaan. Daar ben ik best wel trots op.’

Overstap

Tegelijkertijd maakten Johan Dijkstra en Coocky Voorn in 1968 de overstap naar profclub MVV. Dankzij een toernooi bij Maastrichtse Boys, waar Sint Pieter de eindstrijd bereikte. Dijkstra was al gescout door MVV en Voorn werd meteen ook maar binnengehaald nadat hij in die finalewedstrijd drie keer scoorde. ‘Opportunisme ten top. Een contractje in ruil voor bij wijze van spreken een zak chips. Zo zou je het kunnen zeggen. MVV betaalde iets van vijftienhonderd gulden’, lachen ze. Dijkstra begon in de competitie meteen als spits. ‘Stond ik daar als broekie in de wedstrijd tegen Feyenoord tegenover het beruchte verdedigingsduo Rinus Israël en Theo Laseroms. Nou, ik heb geen bal geraakt kan ik je verzekeren. Twee wedstrijden heb ik het als aanvaller volgehouden, toen kwam ik op de reservebank terecht. Trainer George Knobel heeft me daarna weer een kans gegeven, in de verdediging. Daar ben ik altijd blijven staan. Zeventien jaar lang bij MVV, 480 wedstrijden.’

Logisch dat Johan Dijkstra door velen met respect Mister MVV wordt genoemd. ‘Een type zoals Jordan Henderson vorig seizoen bij Ajax’, typeert Coocky Voorn hem. ‘Veel clubs zouden in de huidige tijd schreeuwen om een betrouwbare speler met die kwaliteiten. Onopvallend goed.’ Ondanks zijn positie in het hart van de verdediging scoorde Dijkstra ook regelmatig. Tijdens zijn lange carrière zesendertig keer. In twee duels tegen Ajax schoot hij twee maal raak. ‘Twee seizoenen achter elkaar in de Eredivisie was ik de verdediger met de meeste doelpunten achter zijn naam, een stuk of zeven.’

Trouw

Tot achtendertig jaar bleef Johan Dijkstra MVV trouw, lange tijd als semiprof. ‘Ik combineerde een baan als bankwerker bij de ENCI met voetbal. Ik ging eerst naar de fabriek en in de middag werd getraind. Later ben ik een sportzaak begonnen. Of ik er spijt van heb dat ik altijd in Maastricht ben gebleven? Nee, helemaal niet. Ondanks mijn Friese naam ben ik een rasechte Maastrichtenaar, geboren aan de Maas bij Sint Pieter. Achteraf heb ik gehoord dat er weleens interesse zou zijn geweest van andere clubs - de naam PSV werd genoemd -, maar bij ons thuis is nooit iemand aan de deur geweest om te praten over een contract.’

Bij de thuiswedstrijden van MVV zit Dijkstra nog steeds op de tribune. ‘Lekker op het fietsje naar De Geusselt. Ik heb sowieso iets met fietsen. In het verleden heb ik twee keer Marmotte Granfondo Alpes gereden. Een toertocht voor wielerliefhebbers over de Alpencols Glandon, Télégraphe en Galibier, eindigend met de slotklim naar Alpe d’Huez. Als je boven op de Galibier staat en je ziet de gletsjers... dat is gewoon prachtig. Ik kijk ook graag naar de bergritten in de Tour de France. Als Mathieu weer in de veldritten opduikt, zit ik ook voor de buis. Op mijn zesenveertigste ben ik ook nog begonnen met skiën. Dat gaat helaas niet meer, ik ben aan een nieuwe linker heup toe.’

In tegenstelling tot Dijkstra staat Coocky Voorn wel nog steeds op de latten. ‘Een fijne bezigheid. En je blijft fit. Ik wandel ook graag. Het is belangrijk om in beweging te blijven.’ Zijn actieve carrière als voetballer duurde niet zo lang als die van Johan Dijkstra. Voorn begon tegelijkertijd bij MVV, maar fungeerde vooral als wisselspeler. Na vier seizoenen stapte hij over naar het Belgische KSK Tongeren. Daar stond hij nagenoeg vier jaar in de basis tot een rugblessure op zevenentwintigjarige leeftijd abrupt een einde maakte aan zijn loopbaan.

Koesteren

‘Willy Quaedackers belde mij omdat Fortuna Sittard een jeugdtrainer zocht. Binnen een jaar was ik assistent van Frans Körver. We waren echte tegenpolen. Ik kon goed met de spelers overweg. Ze konden bij mij hun ei kwijt. Niet alleen over voetbal, soms ook over privézaken. Dat vonden ze prettig. Ik was altijd een luisterend oor en ging daar op een goede manier mee om. Noem het vertrouwensman. Of biechtvader. Je moet zoiets in elk geval niet beschamen.’

Rafael van der Vaart - 109-voudig international - prees onlangs nog de fijne samenwerking met ‘goedzak’ Coocky Voorn bij het Nederlands elftal in de periode 2008-2012. Hij koestert nog steeds de relatie met de assistent-trainer. ‘Ik kan het goed met Raffie vinden’, bevestigt Voorn. Hij pakt zijn gsm en laat een filmpje zien dat Van der Vaart op zijn verzoek heeft ingesproken voor een van de leden van Bekkerveld. De jarenlange band is ontstaan nadat Voorn had gelezen dat bij zijn toenmalige vrouw Sylvie Meis de diagnose borstkanker gesteld was. ‘Ik belde Raf op om te vragen hoe het met haar ging. Daar was hij van onder de indruk. “Het gaat normaal alleen maar over voetbal. Nu is er iemand die ook geïnteresseerd in mijn privéleven is”. Hij kon het waarderen. Sindsdien kunnen we het goed met elkaar vinden.’

Plezier

Zowel Johan Dijkstra als Coocky Voorn kijkt met plezier terug op de carrière in de voetbalwereld. ‘Het heeft ons veel mooie momenten en herinneringen gebracht’, vinden ze. Uiteraard volgen ze het Limburgse profvoetbal nog steeds op de voet. ‘Maar het is matig hè?’, zegt Dijkstra. ‘De jeugdopleiding is niet zo geweldig. FC Limburg gaan wij ook niet meer meemaken, als je ziet hoe de supporters vaak tegenover elkaar staan. Laatst was ik bij de wedstrijd tussen MVV en Jong AZ. Ik kan dan als voetballiefhebber weer wél genieten als ik zie welke talenten bij AZ op het veld staan.’ Coocky Voorn is drie keer per week bij Bekkerveld te vinden. Tussendoor heeft hij, net als Dijkstra, veel aandacht voor zijn gezin. ‘Ik houd van het leven. Mijn vrouw Lia en ik zijn eenenvijftig jaar samen. We gaan graag op vakantie. Mijn familie is heel belangrijk voor me.’Johan Dijkstra knikt. ‘Gezond blijven, dat staat voorop. Voor de rest hebben we weinig te klagen. Dan ben je al heel bevoorrecht.’