Kies een categorie
Zoeken binnen exclusief
terug naar overzicht

Alle categorieën

‘Dit is mijn leven’
  • ‘Dit is mijn leven’
  • ‘Dit is mijn leven’
  • ‘Dit is mijn leven’

‘Dit is mijn leven’

Miriam Vleugels

Miriam Vleugels maakt schilderijen, sculpturen, muurschilderingen en heeft een eigen televisieprogramma bij RTV Parkstad: Creatief met Vleugels. Via een omweg in de techniek kwam ze meer dan vijftien jaar geleden terecht in de kunstwereld. ‘Creëren maakt me gelukkig. Hier kan ik al mijn energie in kwijt, dit is wat bij me past.’

Haar loft ligt vol met kwasten, verf, lege en nog natte schilderdoeken. Tussendoor staan kleurrijke sculpturen te pronken. ‘Elke sculptuur begint met een schets op papier om te zien of dit is wat de klant wil. Dan maak ik hier thuis een prototype van schuim en polyester. Is het helemaal naar wens van de klant, dan ga ik samen met mijn polyestercollega Paul Slangen aan de slag in de polyesterfabriek De Feyter voor het vervaardigen van het grote origineel. Ik werk graag in opdracht, ik haal echt energie uit elke klus. Daarnaast probeer ik ook altijd weer tijd vrij te maken voor eigen werk. Daar kan ik al mijn creativiteit en ideeën in kwijt. Als artiest moet je hier ook in blijven investeren, zo blijf je jezelf ontwikkelen en je eigen stijl aanscherpen. Soms verkoop je zo’n werk dan later alsnog. Kunstenaar zijn blijft hard werken. Het is zeker niet altijd rozengeur en maneschijn.’

Van informatica naar kunst
‘Mijn ouders hadden vroeger een kunsthandel met inlijsterij, dus ik ben opgegroeid in het kunstenaarswereldje. Grappig genoeg had ik er in mijn tienerjaren echt een aversie tegen. Op school wil je er niet over vertellen omdat het zo anders is. Als tiener wil je niets liever dan gewoon normaal zijn. Ik was gewend om met vrije geesten aan tafel te zitten, hoorde hun verhalen en zag hun levensstijl waarbij vaak drank in het spel was en geldtekort aan de orde van de dag. In die jaren dacht ik: Allesbehalve dat, ik wil geen rare kwieb worden. Het advies van een leraar op de middelbare school om voor de kunstacademie te gaan, veegde ik van tafel en ik koos voor een totaal andere richting: informatica. Lekker nuchter en praktisch. Na mijn opleiding kreeg ik een baan in de ICT. Ik was een van de jongens. Geen spatjes, ik sleepte gewoon met die toen nog logge machines om een harde schijf te vervangen. Als Mirke buikpijn had, werd ze niet geholpen. Bewijs je maar. Ik hobbelde lekker mee. Na jaren als systeembeheerder te hebben gewerkt, kon ik aan de slag als servicemanager. De ICT-behoefte van de klant vertaalde ik naar een technische oplossing. Daar heb ik veel geleerd, ook commercieel gezien. Rond 2002 kwam de kunst toch weer in mijn leven. Ik begon in mijn vrije tijd te tekenen en te schilderen, puur om me te ontspannen. Ik had er zo veel plezier in dat mijn ezel al snel een vaste plek in mijn woonkamer kreeg. Van vrienden en bekenden kreeg ik de vraag om wat te maken. Voor deze werken vroeg ik dan een kleinigheidje zodat ik weer nieuw materiaal kon kopen. Toen ging het snel.’

Hier ben ik
‘In 2003 heb ik mijn baan opgezegd. Ik was klaar voor iets nieuws. Ik voelde dat ik dit gewoon moest doen. Ik had ook aan niemand verantwoording af te leggen, alleen aan mezelf. Op zolder richtte ik een atelier in en ging met hart en ziel aan de slag. In 2004 besloot ik om er echt mee naar buiten te gaan. Ik zei tegen mezelf: Kom op, nu moet je ook een grote meid zijn, anders ga je gewoon weer een baan zoeken. Mensen gaan er iets van vinden, van je werk. En dat is niet altijd gemakkelijk. Je creëert iets en legt er veel van jezelf in. Maar ik wilde het groots aanpakken, wilde mijn dromen waarmaken. Daarvoor moest ik een drempel over en dat heb ik gedaan. Ik huurde een ruimte bij een druk kruispunt met verkeerslichten en in de etalage ging ik schilderen. Ik zette mezelf letterlijk in de spotlight. En het werkte. De opdrachten kwamen binnen, mensen begonnen me te zien. Ik kreeg een voorstel voor een pand vlakbij, op de markt in Kerkrade, om er antikraak
gebruik van te maken. Zet je schilderijen daar neer en werk daar. En dat is wat ik deed. Tijdens het WMC in 2005 liep het storm, zo veel mensen, ook internationaal. Ik maakte veel kleine doeken die ik voor lage prijzen verkocht. Goed voor je zelfvertrouwen en ook om iets op te bouwen en te experimenteren. Maar omdat ik de winkel gewoon open had en ik alles ook even gezellig vond, kwam ik steeds minder aan schilderen toe. Dat heeft me doen besluiten om een atelier uit de loop te zoeken en alleen op afspraak te werken. Zo kreeg ik weer tijd om te schilderen.’

Loft en atelier
Miriam woont nu in een oud schoolgebouw waar wonen en werken echt een geheel vormen. Ze woont letterlijk in haar atelier. ‘Wil je dat, kun je dat? En dan zet je een doek op je ezel en dan weet je: dit voelt goed. Superrelaxed. Ik kan mijn werk altijd zien. Valt me iets op, dan kan ik er meteen wat mee doen. Creativiteit komt op de raarste momenten, dat kun je niet sturen. En ik merk dat uitstel onrust veroorzaakt. Het is fijn om een ingeving of impuls te kunnen opvolgen. Dan is de rust weer terug en kan ik op de bank mijn boek weer oppakken. Deze manier van werken past bij me. Dit werk past bij me. Routine is er niet, het is telkens anders. Een project heeft een begin en een einde, ook dat is prettig. Je ziet resultaat. Ik ben er elke dag nog heel gelukkig mee dat ik dit werk mag doen. Dat dit mijn leven is.’

Resultaten

294 resultaten

Nummer 1 Account Aanmaken

U kunt een acccount aanvragen met behulp van uw naam en e-mail adres. Na het aanvragen ontvangt u een bevestigingslink om uw wachtwoord in te stellen.