'Boeken zijn mijn wereld'

Wim Krings studeerde drie jaar verpleegkunde, stapte over naar geschiedenis en maakte uiteindelijk van zijn allergrootste hobby zijn beroep: lezen. Met veel liefde en gedrevenheid bouwde hij aan de Brandstraat in hartje Sittard aan een van de succesvolste boekhandels in Nederland. Nu de zaak in handen is van Boekhandel Dominicanen, hoeft hij zich niet meer druk te maken over opvolging. ‘De gedachte aan een opheffingsuitverkoop kon ik niet uitstaan.’

Door JOS CORTENRAAD | Fotografie PAUL ROUS

Hij wil het meteen gezegd hebben; hij is nog láng niet met pensioen. ‘Op 27 juni 2029 is het zover en geen dag eerder’, klinkt het beslist deze maandagmiddag in mei als hij plaatsneemt in een makkelijke stoel, midden in de zaak tussen de wanden en tafels vol boeken. ‘Nog drie jaar dus. Afbouwen? Ik dacht het niet. We hebben het drukker dan ooit, lezen is populair. En we gaan natuurlijk verhuizen naar het vroegere V&D-gebouw aan de Markt hier in Sittard. De derde vestiging van Dominicanen. Alles nieuw, méér ruimte. Heerlijk. Ik verheug me daar nu al op.’

Gezond bedrijf

De verhuizing staat voor 2028 gepland, mits het door modebedrijf Berden gekochte pand dan getransformeerd is tot de nieuwe publiekstrekker in het winkelhart. ‘Daar gaan we wel vanuit’, zegt Wim Krings, ‘al weet je het in deze onzekere tijden nooit. Voor mij persoonlijk maakt het niet zo heel veel uit. Onze klanten komen uit alle hoeken van Zuid-Limburg en daarbuiten, zij weten ons wel te vinden. En dat geldt ook voor de scholen, bibliotheken en andere organisaties met wie we samenwerken in de regio. Waar veel boekhandels de deuren stuk voor stuk hebben gesloten, kunnen
wij trots zijn op een gezond bedrijf. Zeker na de overname door Dominicanen is de toekomst zeker gesteld. Maar dan is het toch mooi als je na al die jaren, veertig om precies te zijn, nog eens naar een compleet nieuwe setting kunt gaan.’

Opvolging

Boekhandel Krings had dus gewoon zelfstandig kunnen blijven? Wim knikt. ‘Waarschijnlijk wel, maar ik begon me wel een beetje zorgen te maken over mijn opvolging. De drie volwassen kinderen met mijn ex-vrouw hebben hun eigen gezinnen en banen. Het bedrijf overnemen is geen optie. En hoezeer ik ook verknocht ben aan de zaak, er is méér in het leven. Als ondernemer sta je altijd aan, vakanties zijn schaars. Mijn vriendin en ik wandelen en reizen graag, er zijn kleinkinderen. En al lees ik gemiddeld drie boeken per week, ik zou graag veel meer lezen.’

Gedroomde partij

En dus kwam dat telefoontje van Ton Harmes van Boekhandel Dominicanen ergens in het najaar van 2025 op een gelegen moment. ‘We kennen mekaar al vele jaren, ook het boekenwereldje is klein. Ton had net zijn zaak aan zijn dochter Sylvia overgedragen en vroeg wat mijn plannen waren. We waren er snel uit. Hij wist dat ik me zorgen maakte over de toekomst van het bedrijf. Een boekenzaak heeft een grote rol in een winkelstad, ook sociaal. Ik zou het vreselijk vinden als die met mijn vertrek zou verdwijnen. Of in handen zou komen van een onpersoonlijke keten. De familie Harmes heeft net zoveel hart voor boeken en lezen als ik. Als er één gedroomde overnamepartij was, dan wel Dominicanen. Ook economisch. Met straks drie topzaken in Maastricht, Heerlen en Sittard, een centraal magazijn en qua ICT en logistiek alles op orde. Ook in onze branche zijn automatisering en efficiënt werken noodzakelijk. De overname is een garantie voor de toekomst en voor onze medewerkers.’

Thuis in Sittard

Wim Krings zelf blijft in de zaak tot de officiële pensioendatum in 2029, zo is afgesproken. Dan is het precies vijfentwintig jaar geleden dat Wim Krings eigenhandig zijn naambordje boven de zaak schroefde. ‘Ik ben begonnen in 1986’, kijkt hij terug. ‘De landelijke boekhandel Dekker van de Vegt zocht voor de nieuwe vestiging in Zuid-Limburg een verkoper. Ik kende het bedrijf omdat ik tijdens mijn studie in Sittard daar voor studenten boeken inkocht.

Aanvankelijk had ik een contract voor zestien uur, ik wilde eigenlijk ook wat met mijn studie geschiedenis. Het is er echter nooit meer van gekomen. Boeken zijn mijn wereld, ik heb mijn hele leven alles gelezen wat ik te pakken kreeg. Wat is er dan mooier dan in een boekhandel werken? Ik heb net voor de millenniumwisseling nog een paar jaar bij een uitgever gewerkt, maar ik was dolblij dat ik weer terug kon. Sittard was toch ons thuis, net als de winkel. Tja, en toen kwam in 2004 de vraag of ik de zaak wilde overnemen.’

Klantgerichtheid

Dekker van de Vegt wilde reorganiseren en bood de Sittardse zaak te koop aan. Lang hoefde de geboren Schaesberger en Roda JC- supporter niet na te denken. ‘De zaak voelde al als de mijne. Ik kende de markt, ik wist dat de concurrentie het moeilijk had. Natuurlijk is ondernemen iets anders dan in loondienst werken, maar de cijfers waren goed. In deze branche zijn service, klantgerichtheid en vriendelijkheid cruciaal. Je wilt dat mensen terugkomen, vaste klanten vormen de basis. En die hadden we volop. Dus ik heb de stoute schoenen aangetrokken en inderdaad dat naambord Krings Boekhandel laten maken voor aan de gevel. Best wel een gek gevoel ja.’

Beste boekverkoper

In tweeëntwintig jaar tijd groeide de zaak van Wim niet alleen uit tot een instituut in Zuid-Limburg, ook zelf maakte hij furore. Zo werd hij in 2007 door collega’s uitgeroepen tot Beste Boekverkoper van Nederland, trad hij op in De Wereld Draait Door, zette hij een eigen website met thrillerbesprekingen op, gaf hij boekentips in De Limburger en bij L1 en vorig jaar nog kreeg hij de prijs voor de Stoerste Thrillerverkoper van Nederland. ‘Allemaal leuk’, klinkt het bescheiden. ‘Mijn doel is het promoten van lezen, zo simpel is dat. Lezen, taal; het is de basis van alles. Ik zit in verschillende jury’s, we hebben hier in Sittard ontelbare boekpresentaties en bijeenkomsten gehouden. Voor jong en oud, alles om te laten zien hoe fijn lezen is. Dominicanen doet dat ook. En dat werkt, zeker weten. Ook de jeugd leest, al is het op een andere manier. En wat ik ook weer meer zie: kinder- en jeugdboeken zijn populair. Begin er vroeg mee, is mijn advies. En hoe leuk is het om je kinderen voor te lezen?’

Geruststellend

Vraag Wim Krings niet om tips of een overzicht van de boeken die hij recent gelezen heeft. Geen beginnen aan. ‘Ik sta regelmatig een uur eerder op zodat ik nog vóór ik naar de zaak ga thuis in mijn luie stoel eerst een paginaatje of honderd kan lezen. Heerlijk. Zelf hou ik van thrillers en Nederlandse literatuur, ook regionaal met auteurs als Anya Niewierra, Anton Dautzenberg en Michael Berg. Maar er is zó veel. Pulixi, Arlidge, Stefan Popa, Nino Haratischwili. Tips? Kijk eerst welk genre je aanspreekt en begin voorzichtig. Eén ding is zeker: als je graag leest, zul je nooit genoeg krijgen en nooit klaar zijn. Een geruststellende gedachte als ik straks met pensioen ben. Daarnaast zal ik ook zeker bij allerlei activiteiten in de boekenwereld betrokken blijven. Maar eerst nog een paar jaar meebouwen aan Dominicanen in Sittard.’