VERTROUW OP TROUW
September uitgave 2025
Een column over trouw. Nee, dit wordt geen reclame voor een landelijk dagblad met diezelfde naam. Al vind ik het belangrijk dat mensen kranten blijven lezen. Prima dat mensen soms hun hele leven trouw blijven aan dezelfde krant. Trouw blijven aan iets of aan iemand heeft voor velen een positieve lading, zeker als je het afzet tegen de negatieve woorden‘wantrouw’ en ‘ontrouw’. Trouw is immers een deugd. Het is dan op zijn minst curieus dat in vele aspecten van onze samenleving het trouw blijven onder druk staat.
Ik moest hieraan denken toen ik weer de zoveelste peiling voor de verkiezingen voorbij zag komen. In goed twee jaar tijd zie je vele kiezers van partijkeuze wisselen. Partijen of populaire lijsttrekkers poppen op en verdwijnen weer even snel als ze gekomen zijn. Nu is er niks mis met het bewust een stem uitbrengen en bij teleurstelling een nieuwe keuze maken. Maar als de wisselingen in aantal groot zijn, en zich snel voltrekken, leidt dat volgens onderzoekers tot minder vertrouwen in de politiek als geheel. Een echte paradox wellicht. De roep om stabiliteit, om zekerheid, betrouwbaarheid neemt toe naarmate meer mensen gebruikmaken van hun recht om steeds andere keuzes te maken.
Iets dergelijks is ook zichtbaar bij consumentengedrag. Er zijn vele families die nog hetzelfde koffiemerk drinken als dertig jaar geleden. Maar iedere winkelier kan je vertellen over modeverschijnselen, hypes, wispelturig gedrag van de consument. Vrijwel altijd is daar de invloed van reclame en marketing debet aan. Vroeger werd de koper beïnvloed door advertenties en reclamespots, tegenwoordig meer via influencers.
De roep voor iets nieuws, iets anders, voor verandering en vernieuwing kan op gespannen voet staan met een gelijktijdig verlangen naar voorspelbaarheid en stabiliteit. Het komt aan, zoals vaker, op het vinden van de juiste balans. We zouden in elk geval moeten proberen, voordat we bestaande keuzes inruilen voor nieuwe, óók een afweging te maken of het trouw blijven in zichzelf niet een extra afweging vraagt. De toewijding, de verbintenis, het vertrouwen, de zekerheid zijn dan belangrijker dan de redenen om een keer iets anders te proberen.
We relativeren het trouw blijven steeds meer bij de keuzes voor bepaalde merken, een krant, een politieke richting, soms ook ons geloof of zelfs onze partnerkeuze. Veranderen moet toch kunnen. Het aardige is dat mensen wel zeer trouw blijven aan hun favoriete voetbalclub, hun roots, de eigen identiteit. Daar waar de politieke keuze, de stijl, de waarden en normen onderdeel van je eigen identiteit zijn geworden, zal het dus gemakkelijker zijn om trouw te blijven, om authentiek te zijn. En dat geeft mij vertrouwen.
