Ruud Boymans op drempel van debuut in Eredivisie

In een uiterst bewogen seizoen dat veel verliezers opleverde, kwam Ruud Boymans bij Fortuna Sittard als een van de weinige winnaars uit de strijd. Met een aantal sterke optredens speelde de 20-jarige spits uit Born zich in de kijker en verdiende daarmee een transfer naar kersvers Eredivisionist VVV-Venlo.

Sinds je debuut op 7 december 2007 tegen RBC Roosendaal speelde je 46 wedstrijden in het shirt van Foruna Sittard. Had je verwacht al zo snel bij een andere club in Nederland op het hoogste niveau te debuteren?
‘Beslist niet. Mijn doelstelling was basisspeler te worden in Sittard. Van daaruit wilde ik me verder ontwikkelen en op termijn eventueel de overstap maken naar een middenmoter in de Jupiler League. Deze voetbaljaargang merkte ik al gauw dat ik sterker was dan het voorbije seizoen. Het liep lekker en ik dacht: wie weet, komt er wel een club. Dat was VVV-Venlo, al was er nog interesse van andere clubs, waaronder NEC, die me wel nog wat langer wilden bekijken. VVV-Venlo was echter het meest concreet en wilde me meteen contracteren.’

Waarom is VVV-Venlo de juiste keuze?
‘Behalve het feit dat ze me meteen wilden inlijven, heb ik eveneens gekeken naar de uitstraling van de club. Die is min of meer vergelijkbaar met die van Fortuna Sittard, met de nadruk op het ‘familiegevoel’. In Noord-Holland, bijvoorbeeld, heerst toch een andere cultuur, is iedereen een stuk directer.’

Is dat belangrijk voor jou, dat familiegevoel?
‘Jazeker. De club is niet al te groot en derhalve overzichtelijk. Ik woon nu in Venlo, en als ik naar huis wil gaan, naar mijn ouders, familie en vrienden, is de afstand makkelijk te overbruggen. Dat stelt me op mijn gemak, ik voel ik me er erg prettig bij. En dat heeft dan weer een positieve uitwerking op mijn sportieve prestaties.’

Welke rol ziet trainer Jan van Dijk voor jou weggelegd?
‘Afgezien van het feit dat ik ben gehaald voor de toekomst, krijg ik een eerlijke kans in Venlo en zal de concurrentie aan moeten gaan met de overige spitsen. Ik ben overtuigd van mijn kwaliteiten en ga er vol voor.
De keuze is vervolgens aan de trainer of ik speelminuten krijg in de Eredivisie.’

Collega-spits Sandro Calabro schoot er vorig seizoen 25 in en kroonde zich daarmee tot topscorer van de Jupiler League. Is hij de onbetwiste nummer 1 voor de spitspositie?
‘Sandro Calabro heeft zeker een voorsprong én meer ervaring dan ik. Hij heeft bewezen een uitstekende spits kort voor het doel te zijn. Ook Marnix Kolder maakt aanspraak op een plek in de voorhoede. De voorbereiding zal een cruciale rol spelen met het oog op de verdeling van de posities. Momenteel heb ik nog wat last van een blessure aan de kniepees, maar de verwachting is dat ik volledig fit aan de start verschijn.’

Zelf scoorde je het voorbije seizoen, evenals Danny Schreurs, zeven doelpunten voor Fortuna Sittard. Wat opvalt is dat je ontbreekt in het rijtje van spelers met een assist achter hun naam. Hoe typeer je jezelf als speler?
‘Nou, ik ben vooral een afmaker, geen voorbereider. Mijn kwaliteiten liggen niet meteen op het vlak van de individuele actie. Je zult mij niet gauw drie, vier man zien uitspelen. Dat doe ik misschien één keer per seizoen, haha. Ik vergelijk me zelf met het type Huntelaar of Van
Nistelrooij. Die zie je ook niet vaak een actie maken, maar manoeuvreren zich wel haast altijd in scoringspositie. Ik ken mijn kwaliteiten, ben voortdurend attent bij voorzetten van de flankspelers en steekballetjes van de nummer 10. Daar aas ik op.’

VVV-Venlo heeft vol op de aanval gespeeld, met als resultaat 86 doelpunten voor en een doelsaldo van +48. Daar lag ook de kracht van het elftal. Zien we volgend seizoen een behoudender speelwijze?
‘Als offensief ingestelde speler hoop ik natuurlijk dat we een vergelijkbaar systeem hanteren. Met name prettig voor aanvallers in het algemeen en míjn speelwijze in het bijzonder. Ik hou ervan veel op de helft van de tegenstander en zo dicht mogelijk bij het vijandelijk doel te spelen. Daar rendeer ik optimaal. Vanzelfsprekend zullen we in de Eredivisie niet zoveel ruimte krijgen als in de Jupiler League. Doelstelling is derhalve handhaven en vervolgens uitgroeien tot een stabiele Eredivisie-club. Met enkele gerichte aankopen, spelers met ervaring op het hoogste niveau, in combinatie met het aanwezige spelersmateriaal kunnen we een heel eind komen. Een sleutelrol is weggelegd voor Keisuke Honda, al nemen de geruchten in de media over een naderend vertrek naar de kampioen van Duitsland VfL Wolfsburg toe. Indien de plannen voor een verdere uitbouw van stadion De Koel gerealiseerd kunnen worden, wacht VVV-Venlo een mooie toekomst. Daar tracht ik mijn steentje aan bij te dragen.’

Tot slot: redt Roda JC het in de strijd om promotie/degradatie tegen SC Cambuur-Leeuwarden?
‘Roda JC krijgt het echt heel moeilijk tegen Cambuur-Leeuwarden. Ik denk zelfs dat ze het niet gaan redden (Roda JC won de beslissingswedstrijd ternauwernood na het nemen van strafschoppen, red.). Iedereen ziet Roda JC vanzelfsprekend liever op het hoogste niveau spelen, zelfs Europees. Mocht Roda JC onverhoopt degraderen, dan zul je er nooit meer het Roda JC en het voetbal van weleer zien, doordrenkt met die karakteristieke onverzettelijkheid. Jammer. Maar een echte supporter blijft Roda-fan, ook in de Jupiler League. Het publiek in Sittard is de voorbije jaren ook niet bepaald verwend. Desalniettemin beschikt de club over een schare trouwe supporters. Voor hen maakt het niet uit wáár de club speelt, áls die maar speelt.’