Seizoenwerk

Deze column schrijf ik eind november, op een zonnige middag. Buiten op een terras, zonder jas. Is er iets met onze seizoenen? Of iets met hoe wij tegen seizoenen aankijken? En hoe belangrijk vinden wij het denken in seizoenen voor ons dagelijks werk?

Ik dacht daaraan toen ik op 11 november ’s ochtends vroeg met de twee grote bonden van Limburgse carnavalsverenigingen een ontbijt had als start van het vijfde seizoen. Veel van ons normaal dagelijks handelen laten we onwillekeurig ordenen in een patroon van tijdperiodes. Vakanties, feestdagen, buitenwerkzaamheden, eten en drinken, koopgedrag; alles doen we op zijn tijd. Alhoewel, ik kan maar moeilijk wennen aan Sinterklaasintochten onder de kerstversieringen, of asperges ná 24 juni, of carnavalsliedjes in de zomer.

Ook de agenda van een gouverneur wordt mede bepaald door seizoenen.
In de politieke arena is het najaar de tijd van de begrotingsbesprekingen voor een volgend jaar. Het najaar wordt ook gekenmerkt door kransleggingen en herdenkingen rond Allerzielen. En in mijn agenda worden al uren geblokt voor het schrijven van een kerstgedachte en de nieuwjaarsspeech.

De jaarkrans van feesten en seizoenen zorgt tegelijk voor overzicht en houvast in de planning. Ik weet ver vooruit al zaken als Koninginnedag, 4/5 mei, Prinsjesdag, OLS. De politieke jaarkalender van Provinciale Staten vult de nodige vrijdagen in.
Aan de andere kant maakt een grote hoeveelheid vaste afspraken je minder flexibel naar burgers en organisaties. Zo’n tour door Limburg, die ik nu afleg, kan alleen dankzij kunst- en vliegwerk en creativiteit van de zijde van mijn secretariaat. Inmiddels heb ik al met achttien gemeenten kennisgemaakt. Dat kost nu tijd, maar die investering verdient zich dubbel en dwars terug in mijn kennis van onze provincie.

Ik besteed ook graag aandacht aan de unieke, incidentele momenten van Limburgers en Limburg. Jubilea van gehuwden, honderdjarigen, openingen van bedrijven, concerten van koren en muziekgezelschappen, bezoekers aan het Gouvernement. Die activiteiten zijn minder gemakkelijk in te plannen. Ik vraag daarvoor begrip.

U leest deze column begin december, midden in de advent. Voor de commercie is dat de drukke tijd voor kerst, voor de carnavalisten de traditionele pauze voor het vijfde seizoen, voor de christenen de voorbereiding op de geboorte van Jezus, voor de studenten en scholieren een drukke tentamentijd. Voor veel mensen is het ook een tijd van stress, omdat men het gevoel heeft dat nog van alles af moet voor het einde van het jaar.

Als de seizoenen ons één ding leren: er komt altijd weer een volgend seizoen.