Toscane in Zuid-Limburg

Fraai gerestaureerde vakwerkboerderij in Epen.

Ofschoon het gebruikelijker is dat Limburgse ondernemers hun heil in de Randstad zoeken, bewandelden Arjan en Reggy Ligtelijn de omgekeerde weg. Zij lieten hun fraaie woonboot aan de rand van Amsterdam voor wat ie was en togen met het hele gezin naar het uiterste zuiden. Hun liefde voor Zuid-Limburg, en met name voor het monumentale vakwerkcomplex aan de Boeienstraat nummer 1 in Epen, wakkerde aan tot een vurige passie die niet meer doofde.

Vorige maand was het exact vier jaar geleden dat de Randstedelingen hun intrek namen in de fraaie tot woning verbouwde vakwerkboerderij. Arjan bestiert er zijn eigen reclamebureau, Reggy heeft na 17 jaar haar grote hobby pottenbakken nieuw leven ingeblazen en in het voorjaar een potterie geopend in het voormalige stallengebouw. Creatieve beroepen in een inspirerende omgeving.

Hier buiten, in de tuin of aan de grote door Arjan zelf getimmerde tafel, verbrengen Arjan, Reggy en hun kinderen Yasja, Cayo, Yari en Kyma menig uurtje. Veelal met gasten, want ze houden van gezelligheid. Arjan: ‘Veel mensen vonden het een ongebruikelijke move van het westen naar het zuiden te verhuizen. Maar dat is geenszins het geval. Epen is een verschrikkelijk mooi dorp, met hartelijke, gastvrije inwoners. Het leven is er goed. We komen regelmatig in Toscane en hebben een klik met de Italiaanse levensstijl. Zuid-Limburg heeft in dat opzicht vele parallellen met Toscane.’

Het pand ligt in de kern van Epen - behorend tot de gemeente Gulpen-Wittem - en behoort tot de grotere en voorname objecten. Het achttiende- en negentiende-eeuwse vakwerkcomplex bestaat momenteel uit een woonhuis en separaat bijgebouw, gegroepeerd rondom een centraal gelegen terras. Het woonhuis met de smallere achterbouw is bedekt met een zadeldak. De voorgevel is in baksteen met een uitbouw onder een doorgetrokken dakschild.
Het smallere voormalige stallengebouw heeft eveneens een zadeldak, dat aan de kant van de binnenplaats oversteekt. De zuidelijke muur is deels met carboonzandsteen en deels met baksteen opgetrokken. Evenwijdig aan de woning de voormalige stallen met een onderkant van breuksteen en bakstenen raamomlijsting. Daarboven is het vakwerk zichtbaar.

In het voormalige stallengebouw richtte Reggy dit voorjaar een potterie in. Behalve haar eigen handgemaakte collectie, op de foto uitgestald op de tafel, verkoopt zij exclusieve Franse potten. Deze unieke, geglazuurde potten worden reeds 400 jaar volgens dezelfde traditie vervaardigd in het dorpje Anduze en zijn ook veelvuldig te vinden bij de kastelen in Versailles. De oven is ondergebracht in de berging. Reggy: ‘Dat is het ideale aan deze woning.
Je hebt ruimte voor dit soort activiteiten, ruimte om je te ontplooien.’ Boven de potterie in een ruime studio de werkplek van Arjan.

De keuken is vier jaar geleden geplaatst. De vloer, bestaande uit zeer mooie ongeglazuurde plavuizen, is afkomstig uit het Belgische Waulsort. De samenstelling uit leem- en leigrond bezorgt de vloer zijn ‘gebreken’ en onregelmatigheden. Het drogen en bakken met kolen maakt er een rustiek product van. Deze manier van bakken geeft klei de kenmerkende natuurlijke kleurschakeringen.

In de bijkeuken dezelfde vloer. Goed zichtbaar zijn de karakteristieke eiken plafondbalken, nadrukkelijk aanwezig in het hele huis. Het opstapje leidt naar de half open woonkamer.

Vele vakwerkpanden raakten in de jaren ’50 van de vorige eeuw in ongenade en kregen te maken met verval. Aangezien de Boeienhof een monument betreft, werd het pand begin jaren ’70 onderworpen aan een grootschalige (totaal)restauratie. Zo veel mogelijk in originele staat en met originele materialen. De buitenkant werd min of meer ‘kaalgeplukt’ en ook het interieur werd stevig onder handen genomen. Nadien volgden nog enkele minder omvangrijke verbeteringen, zoals de houten vloer in de woonkamer op de foto hiernaast. De hoge muren hebben een leemachtige kleur. De ruimte wordt verwarmd door eenzelfde houtkachel als in de bijkeuken.